Dag 7, 11/09: Waterton Lakes => Canmore

Winter Wonderland

[ 390km – 6u30 nonstop ]

Het weer is vandaag volledig omgeslaan. Nuja, volledig, het was al koud & winderig, nu is het ook zwaar bewolkt & regenachtig. We gaan eerst bij Wieners een take-away breakfast halen en nog wat extra voor ’s middags en rijden dan nog eens naar het uitzichtpunt over Upper Waterton Lake bij het Prince of Wales hotel, enkel en alleen om het verschil met het uitzicht gisterenavond eens te zien.

img_9354

Omdat het zo’n slecht weer is en we gisteren toch al deze viewpoints hebben aangedaan, vertrekken we pas rond 10u definitief uit Waterton Lakes National Park. Al gauw slaat het weer nog meer om en begint het zelfs te sneeuwen… Het is een heel eind rijden richting Longview waar je normaal gezien ten westen van de weg de hele tijd de rand van de Rocky Mountains zou moeten zien liggen, maar wij zien enkel maar wolken, regen & sneeuw.

img_9374

img_9376

img_9386

In Longview rijden we Highway 541 op die uiteindelijk overgaat in Hwy 40 of de Kananaskis Trail door Kananaskis Country. Het zicht blijft heel beperkt en het blijft af en toe sneeuwen, zeker als we omhoog klimmen. Wat normaal een prachtige route zou moeten zijn, is nu een mysterieus & sfeervol traject. Ik weet niet of ik het nu spijtig of mooi moet gaan vinden. Sowieso mooi, maar ook spijtig omdat ik in 2013 hier ook al niet de kans heb gekregen het landschap te verkennen omdat de weg toen was afgesloten wegens overstromingen.

img_9405

img_9410

img_9414

img_9419

img_9424

img_9430

Op de Highwood Pass, met 2207m het hoogste punt in het Peter Lougheed Provincial Park, ligt er toch echt een tiental cm sneeuw. Ondertussen is het ongeveer 13u15.

img_9445

img_9447

img_9439

Iets verderop slaan we af richting de Kananaskis Lakes. Het visitor center is gesloten, dus we rijden door naar de Lower & Upper Kananaskis Lakes. De wind is wat gaan liggen en de zon probeert zelfs wat door te breken, maar toch blijft het zeer koud, dus we wandelen hier niet te ver en eten ook in de auto onze picnic.

img_9506

img_9522

img_9526

img_9529

img_2834

img_2780

img_2777

We rijden terug richting de afslag naar de Smith Dorrien Trail rond 16u45. Ondanks het slechte weer is die gelukkig wel vrij goed begaanbaar. Hij is 61km lang overwegend gravel en je kan (en mag) er gewoon 80km/u rijden. Pas op het einde versmalt hij wat, maar het vormt nergens een probleem en op zo’n wegen rij ik juist graag. Niets zo slaapverwekkend als een kaarsrechte highway waar je maximum amper 90km/u mag en je vast zit achter een camper die niet harder dan 80 kan… Hier kan ik tenminste wel eens gas geven en de Jeep Grand Cherokee zijn nieuwe coating geven…

img_9557

img_9566

img_9572

img_9575

img_9589

img_9616

Na de nodige fotostops bereiken we uiteindelijk pas rond 18u30 Canmore waar we eerst in de Safeway wat inkopen gaan doen zodat we o.a. ontbijt hebben. We zitten hier 2 nachten in een suite met 2 slaapkamers, living & keuken; de eerste & laatste keer deze reis, helaas.

img_9766

We zijn te moe om nog uit te gaan eten, dus we vragen een plaats in de Wild Orchid Bistro in het hotel en zo zijn we pas rond 22u terug op de kamer. Na de herlaad-en-backup-procedure en het boeken van de tickets voor de Banff Gondola morgen, zal het opstellen van het blog dus andermaal moeten wachten…

(Het reisverslag uit 2013 over deze regio kan je hier terugvinden: Dag 12, 16/09: Canmore => Waterton Lakes.)

 

Hotel: Silver Creek Lodge

Dag 6, 10/09: Many Glacier => Waterton Lakes

Blown into Canada

[115km – 2u nonstop]

We staan vandaag vroeg op, helaas opnieuw bij vriestemperaturen en een harde wind. We rijden opnieuw naar het Many Glacier Hotel voor ons ontbijtbuffet en kopen er ook een paar handschoenen want die had ik bewust thuis gelaten. De vorige reis hier in dezelfde periode hingen er immers bijna constant zomerse temperaturen…

Om 9u vertrekt onze boottocht over Swiftcurrent Lake & Lake Josephine met daartussen een korte, steile wandeling en op het einde een langere, vlakke wandeling door het bos naar Grinnell Lake. In principe waren we van plan alleen te wandelen en niet bij de groep te blijven, maar het is een heel plezante gids, dus we wandelen maar gewoon rustig mee.

img_8785

img_8780

img_8802

De optionele omweg met de gids naar Hidden Falls doen we niet, maar we blijven wat langer bij Grinnell Lake hangen terwijl zij naar de waterval gaan.

img_8833

Helemaal aan de overkant van het meer zit nog een bull moose, maar om die echt duidelijk in beeld te krijgen, heb je een 500mm lens nodig, denk ik…

img_2673

img_2685

img_8906

img_2700

Uiteindelijk is het 13u als we terug aan het boat dock bij het Many Glacier Hotel staan. Ik wil de gids nog een fooi geven, maar blijkt dat mama al alle one dollar biljetten die ik spaarde voor fooien heeft opgesoupeerd aan souveniertjes. “Ah, da kan ook met Visa?”…

Serene foto’s van de bergen die op het wateroppervlak weerkaatsen zijn er niet bij, het waait veel te hard.

img_8962

img_9016

We willen niet nog eens gaan tafelen, dat kost teveel tijd, dus we rijden naar het winkeltje bij de Swiftcurrent Motor Inn en kopen daar een broodje en eten het in de auto op.

De Swiftcurrent Gorge & Falls is tegen licht en we hebben ook niet zoveel tijd meer, dus we rijden weg uit Glacier National Park richting de grens met Canada.

img_9050

15u15 is het als we Alberta binnen rijden na een simpele paspoort controle.

img_9072

img_9079

img_9100

In Waterton Lakes National Park waait het nog steeds heel hard, maar in dit park is dat normaal. Ik had hier graag de Akamina Parkway gereden omdat ik in 2013 de enige andere weg, de Red Rock Parkway, al gereden heb. Echter bleek tijdens m’n voorbereidingen dat juist die gesloten is, dus rijden we nog maar eens de Red Rock Parkway. In 2013 hebben we hier een zwarte beer van heel dichtbij gezien, maar dit jaar zien we helemaal niets. De Red Rock Canyon op het einde is vrij druk en niet zo heel speciaal, dus we spenderen hier niet veel tijd en rijden terug richting de meren en het Prince of Wales hotel voor enkele fotostops.

img_9175

img_9182

img_9234

img_9261

img_9306

img_9290

Uiteindelijk is het ongeveer 18u30 als we inchecken in het hotel en daar ook wat gaan eten.

(De reisverslagen uit 2013 over Glacier National Park & Waterton Lakes National Park kan je hier vinden: Dag 12, 16/09: Canmore => Waterton Lakes & Dag 13, 17/09: Waterton Lakes => Kalispell )

 

Hotel: Waterton Lakes Lodge Resort

Dag 13, 17/09: Waterton Lakes => Kalispell

Route: 215km – 3u30 nonstop

day13_1

Gisterenavond hoorden we nog op het nieuws over zware overstromingen in de omgeving van Denver. Overal zware schade en honderden vermisten. De I25 van Denver tot aan de grens met Wyoming zou zelfs volledig gesloten zijn. Volgende week moeten we hier langs, dus da’s iets om in het oog te houden.

Vandaag steken we de grens met de VS over, maar eerst stoppen we rond 10u bij de Prince of Wales & Maskinonge Overlook in Waterton Lakes National Park voor we de Chief Mountain Highway oprijden richting grens.

IMG_5887 IMG_5895

De border patrol officer stelt wat vragen over het eten dat we meehebben (geen citrusvruchten, geen granen, etc) en of we een strafblad hebben en dan mogen we door, Montana binnen.

Een uur later staan we voor Glacier National Park waar we onze America The Beautiful Pass kopen met toegang tot alle nationale parken & monumenten van de VS.

Glacier NP is vrij groot en wij hebben maar 1 dag (achteraf gezien had ik hier beter 2 dagen voor voorzien), dus het Many Glacier gebied slaan we over en we beperken ons tot de 50 mijl lange Going to the Sun Road dwars door Glacier. De Going to the Sun Road is een van de moeilijkste wegen in de VS om sneeuwvrij te maken. Er kan makkelijk 24m sneeuw op liggen…

We stoppen zoals altijd even bij het Visitor Center voor we verder rijden naar Rising Sun, waar er een restaurant is en waar we een picnic kunnen kopen.. moest die vandaag nog open geweest zijn tenminste… Gesloten sinds gisteren… Kleine misrekening, maar gelukkig liggen er nog genoeg chips, pretzels, cookies, frosties, muffins, etc doorheen de auto verspreid…

Next up is St Mary Lake & Wild Goose Island overlook, maar het weer is nogal bewolkt.

IMG_5924

De Sun Point Nature Trail stond daarna op de planning, maar de toegangsweg is afgesloten, dus we rijden door naar St Mary Falls, 3.2km h/t naar een kleine driedubbele waterval.

IMG_5942

We rijden door naar Logan Pass, het hoogste punt op de Going to the Sun Road en ook de Continental Divide op 2025m.

IMG_6025 IMG_5999

Vanaf hier vertrekt de Highline Trail. Die loopt meer dan 12km de bergen in; daar heb ik geen tijd, goesting of uithouding voor dus we wandelen ongeveer 45min ver voor we rechtsomkeer maken. Hiermee loop je al direct een zeer mooi stuk van de wandeling, langs verticale rotswanden, met zicht op Glacier NP in de verte en de Going to the Sun Road beneden ons.

IMG_6104

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

IMG_0780

Tegen dat we terug op de parking staat is het al 16u45, dus tijd om door te rijden.

IMG_6204

IMG_6207

Het is al laat in de zomer, dus Weeping Wall & Haystack Creek Falls stellen niet veel meer voor. Ook de Sacred Dancing Cascade is niet zo speciaal, maar we geraken al die watervallen stilletjes aan toch beu… 🙂

Langs Lake McDonald verlaten we het park richting Kalispell waar we rond 19u30 aankomen en bij Applebee’s binnenspringen voor dinner.

Hotel: Holiday Inn Express Hotel & Suites Kalispell

Dag 12, 16/09: Canmore => Waterton Lakes

Route: 400km – 5u30 nonstop

day12_1

De bedoeling was om vandaag via Highway 40, de Kananaskis Trail, te rijden. Helaas zijn hier in de regio zware overstromingen geweest in juni. Mensen in Canmore bijvoorbeeld zaten een tijd ingesloten omdat de Trans-Canada Highway volledig weggespoeld was. Die laatste is gelukkig al hersteld, maar van de Kananaskis Trail wordt verwacht dat die pas in november terug open zal zijn. We rijden dus niet door de bergen zoals op de kaart hierboven (C-D), maar erlangs, via Highway 22, The Cowboy Trail. Eerste stop is pas om 13u bij Lundbreck Falls.

IMG_5553

Daarna gaat het naar Waterton Lakes National Park. We zien de regenwolken al van ver hangen en exact op het moment dat we de parkgrens oversteken, valt het met bakken uit de lucht.

Ondertussen is het 15u en eten we nog een late lunch bij Vimy’s, het restaurant van ons hotel, terwijl de regen overwaait, om daarna de Red Rock Parkway op te rijden.

IMG_5636

And there he was… Onze eerste zwarte beer van de reis. Eindelijk! En dan nog vanop de eerste rij… Ongestoord besjes aan het zoeken langs de weg. Trok zich niets van alle auto’s aan.

IMG_5721

Na de Red Rock Canyon, niet zo heel speciaal, rijden we terug naar Emerald Bay terwijl de zon onder gaat.

IMG_5831

We gaan opnieuw gaan eten bij Vimy’s rond 19u, maar omdat onze lunch zo laat was, eten we nu enkel dessert 🙂

Koen gaat zich daarna op het toilet gaan zetten, Bart gaat een hopeloze poging gaan ondernemen om iets te bereiken bij de barvrouw van Vimy’s en ik ga eindelijk nog eens de sterrenhemel gaan opzoeken. Het is de laatste avond dat we nog eens in een park, in de natuur, weg van al het volk en alle lichtvervuiling van de steden zitten en daar wil ik van profiteren, ookal is het bijna 22u en wordt het een lange dag morgen. Bij bijna volle maan en een zeer harde wind, experimenteer ik wat met lange sluitertijden en rij daarna in het donker met de satelliet radio op Sirius XM channel 53 (Chill) terug naar de kamer. Zalig 🙂

IMG_5876

Hotel: Waterton Lakes Lodge Resort