Dag 18, 31/07: Gunnison => Colorado Springs

Route: 400km – 7u30 nonstop

We beginnen vandaag met een 2 uur durende rit door de Rocky Mountains via de Monarch Pass op 3448m, naar Canon City waar we over de Skyline Drive willen rijden.

Om 12u15 staan we aan het beginpunt van de Skyline Drive, een korte maar smalle eenrichtingsweg die op een heuvel parallel met de US-50 stijl omhoog gaat. Zeer tof om te rijden, maar 10 minuten later rijden we aan de overkant van de heuvel al de achterbuurten van Canon City binnen.

Skyline Drive, Canon City, Colorado

Aan de andere kant van de stad vertrekt de Field Avenue naar het noorden. Die wordt uiteindelijk de onverharde Shelf Road, aangelegd in 1892 en onderdeel van de Gold Belt Byway. Shelf Road is ongeveer 40km lang, loopt door de Fourmile canyon en gaat daarbij 1.2km omhoog naar de goudzoeker stadjes Cripple Creek en Victor.

De weg is eigenlijk vrij goed begaanbaar zonder al teveel oneffen stukken, maar loopt wel geregeld naast een ravijn waar het soms smal kan worden. Af en toe moeten we stoppen en plaats maken voor tegenliggers (of omgekeerd).

Eens we een eenvoudiger stuk van de weg bereiken, stoppen we voor een snelle picnic. Niet veel later verdwijnt de zon en rijden we het grootste stuk met bewolking en zelfs wat lichte regen. Gelukkig bereiken we tijdig de splitsing waar je naar Cripple Creek of Victor kan rijden.

Shelf Road, ColoradoShelf Road, ColoradoShelf Road, ColoradoShelf Road, Colorado

Wij kiezen voor Victor want we willen naar de American Eagles Mine Overlook. Helaas, bij het binnenrijden van Victor barst een enorm onweer los, met hagelstenen en alles erop en eraan… Al een geluk dat we tijdig van de Shelf Road zijn geraakt… Maar de overlook moeten we dus overslaan. Het heeft geen zin. We krijgen een echte wolkbreuk over ons heen en om tijdens een onweer op het hoogste punt in de omgeving te gaan staan, lijkt me ook geen goed idee …

Op naar Pikes Peak dan maar, waar we om 15u30 aankomen. Tijdens de rit ernaartoe zagen we donkere wolken rond de top hangen, we vreesden dus al het ergste. Aan het tolhokje hing inderdaad een bordje “Threatening weather” uit en de ranger vertelde dat er 2 onweerszones in de buurt van de piek hingen en dat de kans bestaat dat ze samenvloeien :/ Maar we gaan het er toch op wagen, de weg is toch volledig verhard.
We stijgen geleidelijk aan de boomgrens voorbij en hebben voorlopig nog geluk met het weer, al zien we veel regenbuien in de omgeving. Pikes Peak ligt op 4302m hoogte en dat voelen we weer: het “dronken” gevoel door gebrek aan zuurstof komt weer opzetten. Het is ijzig koud boven, dus we lopen snel wat rond en wachten tot de Manitou & Pike’s Peak Railway vertrekt. Nog even naar het toilet en dan snel, volledig buiten adem, terug in de auto. De fotograaf van dienst, mama, heeft teveel schrik van de afgronden om nog veel door de zijruiten van de auto te kijken en foto’s te maken 🙂 Het gaat ook nog regenen, dus de rit naar beneden is eigenlijk een beetje een anti-climax :/

Pikes Peak Highway, ColoradoPikes Peak Highway, ColoradoPikes Peak Highway, ColoradoView from Pikes Peak Highway, ColoradoPikes Peak SummitPikes Peak Summit, ColoradoPikes Peak Summit, ColoradoPikes Peak Summit, ColoradoPikes Peak Highway, Colorado

Bij het binnenrijden van Colorado Springs, langs een regio die een paar weken voordien nog in het nieuws is geweest omwille van de ergste bosbranden ooit, met 32.000 geëvacueerden, krijgen we opnieuw een wolkbreuk over ons heen. Rond 18u30 checken we in in ons hotel waar we in het restaurant in de lobby gaan avondeten en een al bij al toch geslaagde dag laten bezinken…

Morgen is het alweer tijd om naar huis te gaan, maar we kunnen nog rustig uitslapen en ontbijten want we zijn maar van plan om om 11u naar Denver te vertrekken, op anderhalf uur rijden van Colorado Springs. Dan de auto inleveren, inchecken, door security en nog ergens lunchen op de luchthaven, om uiteindelijk pas om 17u15 Iceland Air 670 naar Reykjavik te nemen en om 12u50 plaatselijke tijd in Brussel aan te komen 🙂

The End …

Hotel: The Academy Hotel

Dag 17, 30/07: Durango => Gunnison

Route: 325km – 4u45 nonstop

Ontbijten, inpakken, uitchecken, tanken & vertrekken tegen 10u15. Vandaag rijden we over US-550 tussen Durango & Montrose. Het eerste half uur van de rit is normale autosnelweg maar dan versmalt de weg en begint hij door het San Juan gebergte te slingeren. We rijden over de Coal Bank Pass en de Molas Pass op 3325m waar we even uitstappen.
Molas Pass on the San Juan Skyway, Colorado

Het volgende stuk van de weg, tussen Silverton & Ouray, wordt de Million Dollar Highway genoemd omwille van de oude mijnen in de omgeving en omwille van de goudzoekers die hier hun geluk kwamen beproeven. We zien de Idarado & Yankee Girl Mine die hier rond 1890 & 1940 actief waren. Ik zie met m’n telelens toeristen rond de mijnen lopen, aan de andere kant van de vallei, maar ik heb totaal geen idee waar de toegangsweg loopt… Nuja, het was ook niet voorzien vandaag, maar ik zou het wel tof gevonden hebben om ze eens van dichterbij te bekijken…

Million Dollar Highway, ColoradoMillion Dollar Highway, ColoradoAbandoned Idarado & Yankee Girl gold mine along the Million Dollar Highway, Colorado

De Red Mountain Pass die hier ligt, is met 3358 meter ook de hoogste en “gevaarlijkste” bergpas op onze route vandaag. Natuurlijk zitten we hier, waar de uitzichten het mooist zijn, weeral “vast” achter 2 motorhomes die ons uitzicht blokkeren en tergend traag over de pas rijden en al het verkeer ophouden. Constant remmen en vertragen en versnellen. Ook al hou ik afstand en rij ik verschrikkelijk langzaam in 2e versnelling naar beneden, ik nader ze keer op keer te snel en moet altijd bijremmen. Enorm frustrerend…

Uncompahgre Gorge, Million Dollar Highway, ColoradoUncompahgre Gorge, Million Dollar Highway, Colorado

Vlakbij Ouray bezoeken we Box Canyon Falls voor we ons neerzetten op een gezellig terrasje in het al even gezellige Ouray. “Switzerland of America” staat er op een groot bord bij het binnenrijden… We hebben niet direct door dat we op het terras van het historische Beaumont Hotel zitten, gebouwd in 1886, en al evenmin dat onze ober blijkbaar een van de eigenaars was…

Ouray along the Million Dollary Highway, ColoradoOuray along the Million Dollary Highway, Colorado

Box Canyon Falls, Ouray, ColoradoBox Canyon Falls, Ouray, Colorado

We zaten er goed, het eten was lekker, en we liepen zo al achter op schema, dus het plan om nog naar de Cascade Falls in Ouray te wandelen, lieten we varen. We zitten immers nog maar halfweg ons stuk US-550, oftewel op 1/3e van de totale rit vandaag, en het is al 15u30… De bergpassen liggen echter achter ons, dus het tempo kan terug omhoog.

Tegen 17u komen we aan in Black Canyon of the Gunnison National Park waar we het Visitor Center bezoeken en de South Rim scenic drive rijden. We stoppen bij een aantal viewpoints, zoals Chasm View & Painted Wall. Die worden ook in het bezoekerskrantje aangeraden als je niet zoveel tijd hebt. Het is zeer rustig in het park en we zien eigenlijk altijd dezelfde bezoekers terug.

Black Canyon of the Gunnison National Park, Colorado

Om 18u15 houden we al onze laatste stop aan Sunset Point, een ietwat misplaatste naam, want we kijken hier recht naar het westen, tegen de laagstaande zon in, wat dus niet echt ideaal is. In de voormiddag moet het hier denk ik mooier zijn.

Black Canyon of the Gunnison National Park, Colorado

Black Canyon of the Gunnison National Park, ColoradoBlack Canyon of the Gunnison National Park, Colorado

Nu nog anderhalf uur rijden door Curecanti National Recreation Area voor onze overnachting in Gunnison. Door de late lunch hebben we geen honger meer, maar we hebben nog grote muffins in onze koeltas zitten 🙂

Hotel: Rodeway Inn

Dag 16, 29/07: Monument Valley => Durango

Route: 410km – 7u00 nonstop

We lopen al direct 1u achter op schema. Het is pas 10u30 als we na het ontbijt gaan tanken en via US-163 uit Monument Valley wegrijden naar het noorden.  Bij mile-marker 13 stoppen we voor het iconische uitzicht op Monument Valley. Tussen de voorbijrazende auto’s door gaan we midden op de weg staan voor de nodige foto’s. Dit punt heb ik in 2010 moeten missen omwille van een gekantelde truck en een wegomlegging van een half uur over stoffige, rode gravelwegen…

Monument Valley, Utah

We rijden door Mexican Hat, een plaats genoemd naar een rots die er een beetje uitziet als een sombrero. Kort erna slaan we af op UT-261. Goosenecks State Park ligt hier vlakbij maar we slaan het over omdat ik hier in 2010 ook al ben geweest en liever opnieuw naar de Moki Dugway & Muley Point verderop wil gaan.

De Moki Dugway is een onverhard maar goed onderhouden stuk van UT-261 die via een hoop haarspeldbochten 335 meter omhoog klimt naar het Cedar Mesa plateau op ongeveer 2km hoogte. Het uitzicht onderweg is prachtig, met Valley of the Gods, een soort mini Monument Valley onder ons. Ook Monument Valley zelf, 32km verderop, is nog te zien.

Valley of the Gods from Moki Dugway, UtahMoki Dugway, UtahMoki Dugway, UtahMoki Dugway up Cedar Mesa, Utah

Eenmaal boven slaan we linksaf op nog een onverharde weg (lichtjes slechtere staat dan de Moki Dugway zelf) en rijden nog een tiental minuten naar Muley Point. Het zicht is hier nog mooier en op 1 bezoeker na die in zijn auto is blijven zitten, zijn we hier helemaal alleen. We zien hier ook de canyon (die verderop Goosenecks State Park vormt) die de San Juan River (een zijrivier van de Colorado rivier) onder ons uitslijpt.

Muley Point, UtahMonument Valley 20 miles away, from Muley Point, UtahMonument Valley & San Juan Canyon from Muley Point, UtahMuley Point, UtahMuley Point, Utah

Ondertussen is het al 12u gepasseerd en willen we naar Mesa Verde National Park rijden, 3u verderop, in Colorado. Dit park draait rond de prehistorische woningen van de Anasazi of Oude Pueblovolkeren. In totaal zouden hier 4000 archeologische sites zijn. Vooral de “cliff dwellings”, rotswoningen, spreken het meest tot de verbeelding.

Voor we de sites bereiken, stoppen we langs de kronkelende toegangsweg onder andere bij de Park Point Fire Lookout, op 2613 meter het hoogste punt in het park waar je een 360° uitzicht op de omgeving hebt. Deze lookout wordt nog actief gebruikt om bosbranden in de wijde omgeving op te sporen en te melden.

Park Point, Mesa Verde National Park, Colorado

We kunnen ook nog net Shiprock zien (New Mexico, 75km hiervandaan), een 483 meter hoog overblijfsel van de kraterpijp van een vulkaan die nu volledig is weggeërodeerd.

Shiprock 45 miles away in New Mexico, from Park Point, Mesa Verde National Park, Colorado

Verder stoppen we nog bij het Visitor Center, maar we zijn nogal suf van de warmte. Zeker 35° is het hier in dit park.

Je kan door een aantal cliff dwellings wandelen, maar die zijn meestal in groep onder begeleiding en je moet vooraf tickets aanvragen. Dit zijn we niet van plan, want ons bezoek aan Mesa Verde is vrij kort. Het park bestaat uit 2 delen, Chapin Mesa & Wetherill Mesa, elk met een doodlopende weg. We beperken ons tot de Chapin Mesa en stoppen bij de diverse viewpoints op de cliff dwellings. Hoewel het wel een uniek park is, zijn we er niet direct laaiend enthousiast over. Komt waarschijnlijk wel door de warmte.

Cliff Palace, Mesa Verde National Park, ColoradoCliff Palace, Mesa Verde National Park, Colorado

Cliff Palace, Mesa Verde National Park, Colorado

Om 17u30 houden we het voor bekeken en vertrekken we richting Durango, nog anderhalf uur rijden vanuit Chapin Mesa, waar we nog iets gaan eten bij Denny’s.

Hotel: Comfort Inn & Suites

Dag 15, 28/07: Grand Canyon => Monument Valley

Route: 365km – 7u00 nonstop

Nog voor het ontbijt gaan we bij de garage langs waar ze ons gelukkig kunnen helpen. Een dik half uur en 17$ later is de linker voorband gerepareerd.

Het weer is deze morgen gelukkig beter. Na ons ontbijt willen we van de zon profiteren en stoppen we opnieuw bij het Visitor Center om toch eens naar Mather Point te wandelen. Dit is eigenlijk een groot, lang viewpoint waar je op meerdere plaatsen de Grand Canyon kan zien.

Mather Point, Grand Canyon National Park, ArizonaMather Point, Grand Canyon National Park, ArizonaMather Point, Grand Canyon National Park, ArizonaMather Point, Grand Canyon National Park, ArizonaMather Point, Grand Canyon National Park, ArizonaMather Point, Grand Canyon National Park, Arizona

We hangen hier een half uur rond en rond 11u30 rijden we opnieuw over de East Rim Drive, we stoppen echter nergens meer, want we willen tijdig in Monument Valley zijn, waar we onze klok opnieuw 1 uur vooruit zullen moeten draaien.

Het is een rit van ongeveer 2u tot aan Coal Mine Canyon. Dit is een vrij onbekende canyon die nergens staat aangeduid. Je moet gewoon de weg ten oosten van Tuba City 16 mijl lang volgen tot je een kleine windmolen ziet aan de linkerkant, daar moet je een onverharde weg inslaan. Het is even twijfelen want de weg splitst zich een paar keer, maar we gaan gewoon rechtdoor en komen bijna aan de rand uit. We wandelen wat rond aan 1 uiteinde van de canyon, maar we zijn nogal “underwhelmed”. Komt het door de hitte of het feit dat we nog suf zijn van de lange rit, ik weet het niet, maar na ons bezoek aan de Grand Canyon vinden we de Coal Mine Canyon een beetje een anti-climax… Mooi & verlaten, daar niet van, maar we hebben niet veel zin om nog verder te wandelen of nog een andere zijweg in te slaan, op zoek naar een andere “finger” van de canyon. Worden we nu al gewoon aan al het moois?
Coal Mine Canyon, Arizona

We merken dat we ons in een “open range” bevinden, want als we ons keren, komt er zomaar een kudde schapen aangedraafd vlak voor onze auto…

We keren terug naar US160 en rijden verder door een kale vlakte richting Monument Valley, nog eens 2u verder. Echt veel honger hebben we niet, dus we snacken gewoon wat in de auto. Eens in de omgeving van Kayenta zien we het landschap geleidelijk aan veranderen. Nog minder vegetatie en meer hoge rode rotsen of “buttes” die uit de vlakte rijzen: we zijn er bijna. En wij niet alleen, want jawel, we zien weer onweerswolken op Monument Valley afdrijven. We zien zelfs enkele kleine “dust devils” of zandhozen.

Tegen de tijd dat we ingechecked zijn en ons op de kamer bevinden (met zicht op de Mittens, de bekendste buttes van het park), hangt het onweer in de verte al wat over het park. Ik kan nog net een paar foto’s als deze maken:
The Mittens, Merrick Butte & Elephant Butte, Monument Valley, ArizonaWest Mitten Butte from The View Hotel, Monument Valley, ArizonaMerrick Butte, Monument Valley, Arizona

Maar zonder overdrijven, nog geen kwartier later ziet het er zo uit:

Monument Valley, 15 minutes later ...

Bon, daar gaat de Monument Valley Scenic Drive … Toch zien we nog mensen vertrekken …. We twijfelen nog een tijd en wachten af wat het weer doet. Pas een uur later besluiten we het er toch op te wagen. De regen is gestopt, maar het blijft er donker uit zien. Ondertussen is het 17u30, maar we moeten ons uurwerk 1 uur vooruit draaien. Monument Valley ligt in het Navajo Reservaat dat wél meedoet met het zomeruur, in tegenstelling tot de rest van Arizona. 18u30 dus, en de zon gaat onder om 20u38 vandaag. 2 jaar geleden was het toen nog heet en werden de rotsen mooi opgelicht door de laagstaande zon. Niets daarvan nu (de koelere temperatuur is wel een groot voordeel). De rit van 27km blijft echter een ervaring, al is een SUV wel een vereiste want er zijn vooral in het begin een paar grove stukken.

Monument Valley, ArizonaJohn Ford's Point, Monument Valley, ArizonaBig Indian & Merrick Butte, Monument Valley, ArizonaHowling Wolf Rock, Monument Valley, Arizona

De regen heeft ook de meeste mensen uit het park gejaagd en het is zéér rustig onderweg. De typische kraampjes van de Navajo indianen liggen er ook verlaten bij. Wat dieper in het park kunnen we stoppen en horen we _niets_. Geen auto’s, geen mensen, geen dieren, zelfs geen geruis van de bomen want die staan hier niet :). Een stilte die je hier in België bijna niet zal vinden …

Yei Bi Chei & Totem Pole, Monument Valley, ArizonaMerrick Butte from Artist's Point, Monument Valley, ArizonaNorth Window, Monument Valley, ArizonaWest Mitten & Merrick Butte, Monument Valley, Arizona

We stoppen niet zo heel veel want ik heb in 2010 al mooiere foto’s kunnen nemen. Het begint ook af en toe lichtjes te druppelen, dus na anderhalf uur staan we terug aan het begin.

Ik heb niet zo’n goede ervaringen met het restaurant van het hotel (toch niet voor dinner), dus we houden het bij een portie instant-noodles op de kamer, zodat die toch ook op geraken voor we naar huis vertrekken …

Hotel: The View Hotel

Dag 14, 27/07: Page => Grand Canyon

Route: 260km – 4u00 nonstop

Opstaan… Hmm bewolkt… We gaan ontbijten… Hmm regen…
Dat gaat niet goed… En dat op mijn verjaardag… We laden alles terug in in de auto en rijden richting de Antelope Point Marina bij Lake Powell. Het plan was om daar een klein speedbootje te huren. Dat kan zonder ook maar enige ervaring. Je kan enkel reserveren voor een halve dag of meer. De rentals vanaf 2u die wij op het oog hebben, zijn “first come first served”. Ik keek hier ongelooflijk naar uit maar op weg naar de haven zien we echt overal rondom ons onweersbuien. Hoewel wijzelf droog blijven, zien we een regenbui boven het meer en voelen we een sterke wind die er nog meer donkere wolken over zal blazen de komende uren. We zien het niet zitten om bij zo’n weer in een open bootje rond te drijven… Na eindeloos getwijfel en veel gevloek zijn we dan maar doorgereden naar Horseshoe Bend net buiten Page, een uitzichtpunt op een hoefijzervormige meander van de Colorado rivier. En jawel, tijdens de 1.2km lange, zanderige wandeling begint het nog wat te regenen…

Ondanks de wolken is het wel een mooie, maar zeer drukke overlook. Er zijn geen omheiningen en je kan, als je durft, 300 meter recht naar omlaag kijken 🙂

Horseshoe Bend, ArizonaHorseshoe Bend, Arizona

We eten nog een cakeje om de honger te stillen en het is uiteindelijk al 12u30 als we naar het 2u verder gelegen Grand Canyon National Park vertrekken. We stoppen bij de Desert View Watchtower, het eerste zicht op de canyon. Er is ook een winkeltje waar we hotdogs eten.

Grand Canyon National Park, ArizonaGrand Canyon National Park, Arizona

We stoppen nog bij de rest van de viewpoints langs de East Rim Drive terwijl het, jawel, stevig begint te regenen… Ons zicht op de Grand Canyon is voorlopig dus vrij donker en contrastloos…

Grand Canyon National Park, ArizonaGrand Canyon National Park, Arizona

Op weg naar het Visitor Center horen we een zacht getik van een van de banden komen. “Zal wel een steentje zijn”. Bleek op de parking een joekel van een bout te zijn, knal in het midden van het loopvlak van de linkerband… Tof… Ik had in het krantje van het park al gezien dat er een garage in het park was voor “Emergency Repairs & Tow Service”. Sluit om 17u. Het is 16u50 en op 10 minuten geraken we daar nooit… Enigszins bezorgt (“kúnnen ze daar wel banden repareren, wat als hij niet kan gerepareerd worden, een grote voorraad banden zullen ze wel niet hebben, dan moeten we naar Tusayan ten zuiden van het park, zijn er dáár wel services, …” enzovoort), lopen we wat rond in het visitor center. Plan was om naar Mather Point te wandelen iets verderop, en van daar naar Yavapai Point 1.1km verder, voor zonsondergang. Het is echter regenachtig en we zijn moe, dus we besluiten (met een voorlopig nog volle band) door te rijden naar de Maswik Lodge. Daar in de buurt ligt die garage die we alvast opzoeken zodat we daar morgen geen tijd meer mee verliezen. Het ziet er echt klein uit en echt veel hoop op vlotte hulp morgen hebben we niet. Blijkt trouwens uitgebaat te zijn door Xanterra, hetzelfde bedrijf dat ook alle andere hotels & restaurants binnen dit en een aantal andere nationale parken verzorgt.

Tegen 19u gaan we dineren in het Bright Angel Restaurant op wandelafstand van onze cabin. We zien dat de zon er toch nog wat doorbreekt, maar dit punt op de South Rim staat er nu niet echt bekend als spectaculaire sunset locatie en m’n “goede” camera ligt toch nog op de kamer…

Grand Canyon National Park, ArizonaGrand Canyon National Park, Arizona

Hotel: Maswik Lodge

Dag 13, 26/07: Bryce Canyon => Page

Route: 210km – 5u00 nonstop

We willen graag vandaag iets langer uitslapen en besluiten de Navajo & Queens Garden loop trail in Bryce Canyon niet te wandelen en ons te beperken tot het visitor center en een aantal viewpoints. Die liggen allemaal aan de rechterkant van de weg, dus na het visitor center rijden we eerst door tot aan Rainbow Point in het zuiden, de andere stops doen we op de terugweg. We merken dat het park op 2.5km hoogte ligt want we zijn relatief snel buiten adem. We lunchen in de General Store, daar kan je wat snacks, pizza of hot-dogs kopen en er is een terrasje buiten.

Rainbow Point, Bryce Canyon National Park, UtahNavajo trail into Wall Street, from Sunset Point, Bryce Canyon National Park, UtahNatural Bridge, Bryce Canyon National Park, UtahBryce Canyon National Park, Utah

Na lunch rijden we een stukje van Scenic Byway 12 terug naar Cannonville waar we in het BLM Visitor Center naar de wegtoestand van de Cottonwood Canyon Road vragen, een 75km lange, grotendeels off-road weg door Grand Staircase Escalante National Monument die SR12 & US89 verbindt. Dit lijkt een shortcut tussen Bryce Canyon & het populaire Page in Arizona, maar omdat je hier niet echt snel kan rijden, duurt de 100km lange omweg in het westen via US89 even of misschien zelfs minder lang… Maar die is bijlange zo mooi niet als deze Cottonwood Canyon Road die we in 2009 hebben moeten overslaan omdat we tijdens ons bezoek aan Bryce Canyon toen onweerswolken zagen in het oosten.
“Is it driveable today”, vraag ik aan de ranger. “It IS driveable”, zegt ze, “but the question is: what are YOU driving?” 🙂 Met onze All Wheel Drive SUV zou het geen probleem mogen zijn.
Het eerste kwartier rijden we nog gewoon op asfalt. Tegen 15u rijden we Kodachrome Basin State Park voorbij, echt spectaculair zou dit toch niet zijn… De weg wordt hier zand/klei/gravel maar blijft vlak, dus de snelheid kan vrij hoog blijven. (Als het geregend zou hebben, kan ik me wel voorstellen dat het al direct ploeteren wordt… :/) De weg splits zich in het begin nog even. Beide opties gaan door een grote plas water, maar langs de rand kan ik er toch veilig rond navigeren.
Cottonwood Canyon Road, UtahHet blijft daarna grotendeels vlak, doenbaar met een 2WD low clearance auto, en we zien er zo zelfs 2 passeren, maar ik voel me toch veiliger in onze high clearance suv; en aan de weinige grote hellingen die er (voorlopig) zijn, zou ik als het geregend heeft zeker niet beginnen zonder 4WD… Volgens sommigen zou de weg zelfs mét 4-wiel aandrijving onberijdbaar zijn na regen omdat de klei-ondergrond dan verschrikkelijk glad wordt.
Cottonwood Canyon Road, Utah1u na ons vertrek uit Cannonville komen we aan bij Grosvenor Arch, een impressionante hoge boog. Een korte wandeling brengt ons tot aan de voet.

Grosvenor Arch, Cottonwood Canyon Road, UtahHet druppelt een klein beetje en we rijden verder. De weg is tot hiertoe mooi geweest, maar niet heel spectaculair. Dat verandert nu. Grijs-gele rotsen maken plaats voor meer rode rotsen, er komt meer hoogteverschil, de zon breekt door, het wordt warmer, en de wegtoestand verslechtert een klein beetje. 20 minuten voorbij de Grosvenor Arch liggen de Cottonwood Wash Narrows slotcanyons (die we overslaan).

Cottonwood Canyon Road, UtahCottonwood Canyon Road, UtahDe weg wordt nog wat slechter. Vooral in de washes (droogstaande stroompjes) die we oversteken zijn er diepe geulen en we beginnen ons toch af te vragen hoe die low clearance auto’s die ons een tijd geleden tegemoet kwamen hier zijn door gereden …

Cottonwood Canyon Road, UtahDe vegetatie wordt groener en hoger. 45 minuten voorbij Grosvenor Arch stoppen we bij de eerste en enige echte hindernis op de route. Een 100-200 meter lang stuk van diep, zacht zand. We stappen uit en gaan het te voet even evalueren… Het is 35°C ondertussen. We hebben niet veel keuze dan erdoor rijden. De truc is gewoon om de snelheid omhoog te houden zodat je niet vast komt te zitten en in de bestaande geulen te rijden waar het zand al harder is. Ik voel de auto zijwaarts schuiven en er zitten een paar diepe putten in waar ik niet anders kan dan doorrijden. De Ford hapt af en toe zand, maar: damage report: none 🙂 Geen idee hoe die 2WD low clearance auto’s hier zijn door geraakt…

Cottonwood Canyon Road, UtahVanaf hier wordt de weg terug beter en 10 minuten later zien we de Cockscomb Ridge, een bizarre, schuin overhellende heuvelrug met scherpe rotspunten die zich heeft gevormd boven een breuklijn in de aardkorst. We stoppen om foto’s te maken en een vriendelijke voorbijrijdende ranger stopt nog om te vragen of we geen autopech hebben. Hier zie ik net op tijd dat de Gopro zichzelf heeft uitgeschakeld owv oververhitting. Paar minuten in de airco van de auto leggen terwijl wij buiten foto’s maken, en hij kon er weer tegenaan.

Cottonwood Canyon Road, UtahThe Cockscomb, Cottonwood Canyon Road, UtahCottonwood Canyon Road, UtahWe rijden nog langs de Paria River maar daarna verdwijnt de vegetatie helemaal. Het lijkt echt op een maanlandschap.

Cottonwood Canyon Road, UtahCottonwood Canyon Road, UtahCottonwood Canyon Road, UtahCottonwood Canyon Road, Utah2u na Grosvenor Arch bereiken we US89 en slaan we af naar Page. (De totale rit inclusief wandeling naar Grosvenor Arch heeft ongeveer 3u30 geduurd.)

We stoppen nog aan de Wahweap Overlook, een heuvel met een mooi overzicht op Lake Powell.

Lake Powell, Utah/ArizonaDaarna gaan we naar het Carl Hayden Visitor Center dat wel net gesloten is, maar we kunnen toch nog buiten rondwandelen voor een zicht op de Glen Canyon Dam.

Lake Powell & Glen Canyon Dam, ArizonaOnze laatste stop is nog een overlook ten zuiden van de dam, vlakbij Denny’s waar we dan ook dinneren.

Glen Canyon Dam, ArizonaColorado River, near Page, ArizonaTegen 21u checken we in in ons hotel. We mogen onze klok 1 uur terugdraaien. Arizona ligt wel in dezelfde tijdszone als Utah, maar doet niet mee met het zomeruur. We zitten nu dus 9u achter op België.

Hotel: Holiday Inn Express

Dag 12, 25/07: Torrey => Bryce Canyon

Route: 320km – 6u30 nonstop

We vertrekken terug richting Capitol Reef National Park om in het Visitor Center te vragen naar de wegcondities van de onverharde Notom Bullfrog Road die parallel met de Waterpocket Fold loopt en aansluit met de Burr Trail die we daarna willen rijden. We staan al direct aan te schuiven voor wegenwerken. Gisterenavond passeerden we hier nog zonder problemen, maar blijkbaar hebben ze vannacht een heel stuk asfalt herlegd…

Door de regen van gisteren vreesden we al het ergste. De ranger zei ook dat het hier eergisteren al geregend had en dat we eigenlijk de eerste mensen zouden zijn die de weg opnieuw zouden rijden… 1 beekje zou ook over de weg gespoeld zijn. De ondergrond is klei en is als het droog is geen probleem, maar je kan je voorstellen hoe het eruit ziet na regen. “If you stop driving, you’ll be stuck” zei hij nog 🙂 Dat wordt het dus niet… Miljaar!

Dan maar langs de gewone weg (Utah State Route 12) naar Boulder afzakken waar we tegen 12u de Burr Trail oprijden. 68 mijl lang, waarvan 50 mijl verhard en de rest is zelfs tijdens of na regen nog begaanbaar. De eerste helft ligt in het Grand Staircase-Escalante National Monument. We rijden door de mooie Long Canyon waar ik in 2009 rechtsomkeer heb gemaakt en bereiken later Capitol Reef National Park. Vanaf hier is de weg onverhard maar zeer goed berijdbaar.

Long Canyon, Burr Trail, UtahBurr Trail, UtahBurr Trail, Capitol Reef National Park, UtahBurr Trail, Capitol Reef National Park, Utah

We dalen af langs de Burr Trail Switchbacks en bereiken de splitsing met de Notom Bullfrog Road. Hier draaien we ons om.
Burr Trail Switchbacks, Capitol Reef National Park, UtahBurr Trail Switchbacks, Capitol Reef National Park, UtahBurr Trail Switchbacks, Capitol Reef National Park, UtahBurr Trail Switchbacks, Capitol Reef National Park, Utah

Kort daarna slaan we af naar de Upper Muley Twist Canyon. De eerste halve mijl is goed begaanbaar, al zitten er toch 2 diepe “washes” in die met een auto die laag bij de grond staat moeilijk haalbaar zouden zijn. Wij willen ook nog verder rijden dan die halve mijl, tot aan de trailhead van de Strike Valley Overlook waar je de Waterpocket Fold goed kan zien. De Upper Muley Twist Canyon begint met een korte, zanderige, stijle haarspeldbocht die ik al gezwind afdaal om…. nog geen 15 meter verder te stoppen voor gigantische rotsblokken. Ik had beter eerst gekeken in plaats van direct de weg op te rijden. In achteruit die haarspeldbocht uitdraaien, lijkt riskant, maar ik kan ook niet vooruit want de wegtoestand is echt te slecht. Had onze Ford Edge geen idioot verlaagde voorbumper (de rest van de auto staat wél hoger van de grond), dan zou ik het mij misschien geriskeerd hebben, maar nu zouden we gegarandeerd stenen rapen… Ik wandel nog 2 bochten voorop, probeer mij een mogelijk pad voor de banden te visualiseren en de weg lijkt inderdaad te verbeteren, maar het eerste stuk blijft er te erg uit zien en ik zie hier en daar nog wat modder van de regen van de afgelopen dagen… Bon, in achteruit dan maar…
Upper Muley Twist Canyon, Capitol Reef National Park, UtahUpper Muley Twist Canyon, Capitol Reef National Park, Utah

Verdoeme!! 3e dirtroad die we niet kunnen doen.. Het is 14u15 ondertussen en voor de 2.4 mijl lange wandeling naar de overlook hebben we tijd noch goesting…

We keren terug langs de Burr Trail en rijden verder over Scenic Byway 12. We lijken zelfs nog op tijd te zijn voor een pitstop in het Kiva Koffeehouse, dat normaal maar open is tot 16u30….. Behalve vandaag, juist nu zijn ze de hele dag gesloten… *zucht*.

Burr Trail, UtahGrand Staircase Escalante National Monument along Scenic Byway 12, UtahScenic Byway 12, UtahScenic Byway 12, UtahGrand Staircase Escalante National Monument along Scenic Byway 12, Utah

Tegen 17u45 checken we in in ons (prachtig & nieuw) hotel in Bryce Canyon National Park en rijden nog naar Bryce Point & Inspiration Point voor een zonsondergang. We hebben geluk, want de zon schijnt. Dat was bij mijn bezoek ’s avonds in 2009 niet het geval… We zien nog 3 hertjes op de terugweg naar Ruby’s Inn Restaurant.

Inspiration Point, Bryce Canyon National Park, UtahInspiration Point, Bryce Canyon National Park, UtahInspiration Point, Bryce Canyon National Park, UtahBryce Canyon National Park, Utah

Hotel: Best Western Plus – Bryce Canyon Grand Hotel

Dag 11, 24/07: Moab => Torrey

Route: 330km – 5u30 nonstop

Vandaag staat om te beginnen de Little Wild Horse Canyon op het programma, een slotcanyon op ongeveer 2u30 rijden van Moab. Een slotcanyon is een kloof in meestal droge gebieden, waar af en toe regenwater door stroomt die de kloof dieper en dieper uitslijt door al de stenen en het zand dat kilometers ver wordt meegesleurd.

Ik dacht dat de toegangsweg onverhard zou zijn, maar het is gewoon tarmac. Tegen 12u beginnen we aan de wandeling. Het is enorm heet en het eerste deel loopt door de droge rivierbedding waar weinig schaduw is. Het plan is om 1u ver te wandelen en dan terug te keren. Volgens sommigen zou je hiermee ook al het mooiste gezien hebben, maar je kan de wandeling combineren met de Bell Canyon en zo een lus van 8 mijl kan maken. Dat zijn we niet van plan. Niet alleen is zo’n wandeling te zwaar voor ons, maar we willen ook voor zonsondergang in Capitol Reef National Park zijn.
Na ongeveer 15 minuten bereiken we een versperring en moeten we wat onhandig een rotsblok opklimmen. Het blijft daarna nog een tijdje vrij open en warm, maar geleidelijk aan wordt de canyon koeler, nauwer en mooier. We zien rare rotssculpturen en bij momenten kunnen we geen 2 voeten naast elkaar zetten, zo smal wordt het. Er is ook altijd kans dat er nog water in Little Wild Horse Canyon staat, maar gelukkig staat hij nu volledig droog. We wandelen uiteindelijk 1u en 20 minuten ver voor we aan een energy bar toe zijn en beslissen terug te keren.

(En je zou denken dat het er allemaal hetzelfde uit ziet, maar ik heb enorm veel moeite er de mooiste foto’s uit te halen voor het blog…)

Little Wild Horse Canyon, UtahLittle Wild Horse Canyon, Utah
Little Wild Horse Canyon, UtahLittle Wild Horse Canyon, UtahLittle Wild Horse Canyon, Utah
Little Wild Horse Canyon, UtahLittle Wild Horse Canyon, Utah
Little Wild Horse Canyon, UtahLittle Wild Horse Canyon, UtahLittle Wild Horse Canyon, Utah

Als we terug de wijde rivierbedding bereiken, zien we dat het ongelooflijk donker wordt in de verte. Als er iets is wat je niet moet doen, is het tijdens of na een regenbui in een slotcanyon gaan wandelen. Zelfs al regent het kilometers verderop, al het water kan op jouw slotcanyon afdonderden… Toch zien we aan het begin nog een gezin vertrekken… Niet slim…

En vanaf nu blijft het weer slecht…. Goblin Valley State Park vlakbij, waar ik in 2009 al ben geweest, staat ook op het programma, maar de zon is weg en er staat een stormwind, dus we rijden door naar Capitol Reef National Park. Onderweg eten we nog wat snacks en eten ons broodje pas in het park, waar het al 16u30 is. De hele weg naar het park was het bewolkt maar droog, maar vanzodra we aan de scenic drive willen beginnen, gaat het regenen. En veel regenen…. Op het einde ligt nog een kort onverhard stuk door een canyon, maar we geraken daar niet eens. We beslissen rechtsomkeer te maken, want het heeft geen zin. We zien niets meer.

Capitol Reef National Park, Utah

(Ook hier ben ik in 2009 geweest, maar van de scenic drive had ik geen foto’s omdat ik toen zelf reed. Ik wou hem nu graag opnieuw rijden met de Gopro op de ruit, maar dat plan mislukt dus… :/)

Terug aan het begin, bij Panorama Point & Goosenecks Overlook, is het droog en geven de laagstaande zon en de onweerswolken in de verte gelukkig toch nog een paar dramatische foto’s…

Panorama Point, Capitol Reef National Park, UtahPanorama Point, Capitol Reef National Park, UtahGoosenecks Overlook, Capitol Reef National Park, UtahGoosenecks Overlook, Capitol Reef National Park, UtahCapitol Reef National Park, Utah

We checken in in wat waarschijnlijk het minste hotel van de hele reis zal zijn. Er scheelt ook iets met het water van de lavabo. Bijna melk, zo wit. Klaart wel op als je het een tijdje laat staan, maar ik ga hier in ieder geval niet m’n tanden poetsen of m’n handen wassen om mijn lenzen uit te doen… Het water van het bad is gelukkig wel zuiver…

In Torrey gaan we voor het eerst deze reis ’s avonds eens goed gaan eten in een restaurant: The Rim Rock Restaurant, een aanrader.

Hotel: Red Sands Hotel

Dag 10, 23/07: Moab

Route: 80km – 2u nonstop

Vandaag bezoeken we Arches National Park. Om 9u30 wandelen we wat rond in het Visitor Center en merken dat het een lastige dag gaat worden. We zijn nogal futloos. Het weer is bewolkt en het regent zelfs af en toe. We stoppen bij een aantal viewpoints en wandelen naar de North & South Window & Turret Arch in The Windows Section. We zien terug zon en het wordt direct zeer warm. Pffff…
Arches National Park & La Sal Mountains, UtahBalanced Rock, Arches National Park, UtahTurret Arch & Parade of Elephants from North Window, Arches National Park, UtahNorth Window, Arches National Park, UtahNorth Window & Parade of Elephants from Turret Arch, Arches National ParkTurret Arch, Arches National Park, Utah

Verder wandelen we nog naar Sand Dune Arch.

Sand Dune Arch, Arches National Park, Utah

In principe stond nog de Broken Arch op het programma, een wandeling van 2km in de volle zon, maar we zien het niet meer zitten. Te moe, te warm. En een aantal andere arches heb ik in 2009 ook al bezocht.

Rond 13u45 reden we al uit het park om in Wendy’s in Moab te gaan lunchen en willen daarna een siësta inlassen op onze kamer. Het duurt een minuut of 5 voor we doorhebben dat eigenlijk geen enkele lamp werkt en zelfs de airco en frigo niet werken. De receptioniste beweert dat het komt door alle onweders in de omgeving. Bullshit natuurlijk. We zijn daarnet nog gaan tanken vlak naast de deur en ik kan nog verbinding maken met hun wifi router… Ze weten gewoon niet wat het probleem is. Anyway, we willen toch wat slapen nu. De bedoeling is om om 17u opnieuw te vertrekken, terug langs de Potash Road om naar de Corona Arch te wandelen, een gigantische boog met een overspanning van 42 meter. Daar wilden we op tijd zijn voor de zonsondergang, maar eigenlijk hadden we al lang beslist die niet meer te doen, zonder het te willen toegeven…. Het is een wandeling waar ik wel naar uitkeek, maar ik zie het nu eigenlijk totaal niet zitten. We gaan zelfs niet meer uit eten en steken onze Instant Noodle maaltijd in de microgolf 🙂

Hotel: La Quinta Inn

Dag 9, 22/07: Moab

Route: 180km – 7u45 nonstop

Ik loop nogal achter met de verslagen, dus ik ga ze wat korter proberen houden. ’s Avonds ontbreekt vaak de tijd of de goesting om nog veel op de laptop te typen, dus het is eigenlijk enkel op saaie stukken highway waar ik zelf niet rij, zoals nu tussen de Grand Canyon & Monument Valley, dat ik wat aan het blog kan werken.

Dag 9 = jeep ride in & nabij Canyonlands National Park. We hadden op voorhand een Modified 2-deurs jeep gehuurd bij Canyonlandsjeep.com (modified betekent hoger van de grond, grotere banden, …). Ze vraagt of we weten waar we naartoe willen. Long Canyon naar omhoog & Shafer Trail naar omlaag, zeg ik. “Ow, Long Canyon is moeilijk, zeker naar omhoog”, zegt ze. Jaja, zal wel lukken… Er zijn er véééél moeilijkere 🙂 Na een hoop papierwerk en het optekenen van bestaande schade en uitleg over de 4WD versnellingsbak kregen we hem mee. Een 4-deurs zelf. Ik rij, obviously…. 🙂 Mama maakt foto’s… of onderneemt toch een nobele poging…

We rijden weg uit Moab langs de Potash Road en slaan om 10u af op de Long Canyon trail. Het overgrote deel van deze dirt road ligt er eigenlijk relatief goed bij. Ja er zijn haarspeldbochten en steile stukken en putten en stenen, maar daarvoor heb je tenslotte een High Clearance jeep… Gewoon wat navigeren rond de grootste obstakels en alles komt in orde. Ik kan het grootste stuk gewoon in “4 High” rijden.

Long Canyon trail to Dead Horse Point State Park, UtahLong Canyon trail to Dead Horse Point State Park, Utah

We rijden nog onder een gigantische rotsblok door voor we de Pucker Pass bereiken, het enige (korte) moeilijke stuk. Het is er smal, zeer oneffen en het gaat steil omhoog, maar 30 seconden later ben je al boven. De weg is niet veel later gewoon vlak, hard zand of gravel. Hier neemt mama even het stuur over zodat ze toch kan zeggen dat ze met een jeep gereden heeft 🙂 Om 11u zijn we er al mee klaar. De bangmakerij toen we de jeep ophaalden was dus ferm overdreven.

Long Canyon trail to Dead Horse Point State Park, UtahPucker Pass on Long Canyon trail, Utah

Onze volgende stop is Dead Horse Point State Park. Je hebt hier bijna een 360° uitzicht op de canyons uitgesleten door de Colorado rivier. We zien onder andere de Shafer Trail beneden waar we straks op zullen rijden. Toen ik hier in 2010 was, ging alles gebukt onder ferme regen en onweerswolken. Het weer is nu iets beter, maar er is opnieuw geen zon, spijtig.

La Sal Mountains, Potash ponds & Shafer Trail from Dead Horse Point State Park, UtahDead Horse Point State Park, UtahDead Horse Point State Park, Utah

We rijden door naar Canyonlands National Park en stoppen bij de Shafer Canyon Overlook, Buck Canyon Overlook & Grand View Point. We komen een gezin tegen uit Leuven. Ze zijn aan een rondrit van 5000km bezig op 24 dagen ofzo. Iets rustiger dan bij ons dus 🙂

Shafer Trail from Shafer Canyon Overlook, Canyonlands National Park, UtahShafer Trail from Shafer Canyon Overlook, Canyonlands National Park, UtahShafer Trail from Shafer Canyon Overlook, Canyonlands National Park, Utah

Shafer Canyon Overlook, Canyonlands National Park, UtahShafer Trail from Shafer Canyon Overlook, Canyonlands National Park, Utah

Shafer Canyon Overlook, Canyonlands National Park, Utah

Grand View Point Overlook, Canyonlands National Park, UtahGrand View Point Overlook, Canyonlands National Park, Utah

Grand View Point Overlook, Canyonlands National Park, Utah

Er zijn nog een hoop viewpoints en wandelingen mogelijk in het park, maar we houden ons bezoek kort want we moeten de jeep al om 18u inleveren, gewassen en getankt… Het weer is vrij goed, maar we zien constant een onweer dreigen in de verte. In principe is de Shafer Trail doenbaar in de regen, maar toch… Plezanter en veiliger is anders…

Rond 14u30 beginnen we aan de afdaling. Het eerste deel gaat via steile haarspeldbochten naar beneden. We twijfelen of we nog doorrijden op de White Rim Trail naar Musselman Arch, een zeer smalle boog waar je kan over lopen en die oorspronkelijk op het programma stond, maar we zijn een beetje aan de late kant, dus rijden we maar verder op de Shafer Trail. Het tweede stuk ligt er geregeld slecht bij. Zeer oneffen. We komen nog 3-4 keer dat gezin uit Leuven tegen. Zij rijden de route met een Full Size SUV. Daarmee is de Shafer Trail wel te doen, maar ik zou toch veel ongeruster en voorzichtiger zijn (en er dus minder van genieten) dan met een speciale, verhoogde jeep. De kans dat een steen de onderkant raakt is met die laatste op de Shafer Trail eigenlijk onbestaand en je bent beter verzekerd. Het derde deel van de trail is meestal effen gravel waar je wel wat gas kan geven.

Shafer Trail, Canyonlands National Park, UtahShafer Trail, Canyonlands National Park, UtahShafer Trail to Moab, Utah

Shafer Trail to Moab, UtahShafer Trail to Moab, Utah

Shafer Trail to Moab, Utah

Colorado River along the Shafer Trail, Utah

Kwart na 5 zijn we al terug in Moab waar we het stof van de jeep spuiten, bijtanken en hem terug gaan inleveren. Geen bijkomende schade 🙂

We halen nog 2 Mushroom & Swiss hamburger menu’s in de McDonalds om op te eten op de kamer waar mama eindelijk die 3 eieren uit haar broek kan halen ………

Hotel: La Quinta Inn