Dag 5, 27/07: Ísafjördur => Blönduós

Route:  545km

Vandaag wordt met 545km de langste rijdag van de reis langs +- 17 fjorden, als ik even op de kaart kijk. Rond 9u30 vertrekken we langs route 61, weg uit de westfjorden. We zien zowaar blauwe lucht….. toch het eerste uur van de dag….. We hebben nog steeds zicht op Hornstrandir, een gebied dat enkel te voet kan verkend worden.

Westfjords

Álftafjördur, Westfjords

Between Álftafjördur & Seydisfjördur, Westfjords

Somewhere in the Westfjords

We stoppen ook bij een plekje waar een hoop zeehonden liggen te relaxen, aan het genieten van een ondertussen imaginaire zon…

Seals at Skötufjördur, Westfjords

Seals at Skötufjördur, Westfjords

We rijden de Steingrimsfjardarheidi op waar het landschap vlakker wordt.

Crossing the Steingrimsfjardarheidi, Westfjords

Onderweg zien we een schuilplaats dat bij slecht weer in geval van nood levens kan redden. Het is ondertussen 13u.

Shelter on the Steingrimsfjardarheidi, Westfjords

We slaan af op de onverharde route 643 richting Laugarhóll waar we ons middagmaal nuttigen (lees: honger stillen tegen vanavond): 1 tas koffie en een happy marriage cake. Net als skyr nog iets typisch Ijslands en zeer lekker. Zeer vriendelijke eigenaar trouwens, maar meer eten is er niet; net als in veel guesthouses en cafetaria’tjes in Ijsland vind je er overdag enkel koffie & taart, (of soms lamssoep of vissoep). I choose cake…. 🙂

Vlakbij ligt ook een turf house reconstructie, maar die lonkt ons maar weinig. De rest van de weg des te meer. We twijfelen nog even omdat we iets achter zitten “op schema”, we misschien nog maar de helft van de afstand van vandaag hebben afgelegd, en de inhoud van onze benzinetank “interessant” begint te worden. Toch gaan we ervoor, wat achteraf een wijze beslissing bleek te zijn. Zeer mooie route, onverhard maar perfect berijdbaar. Op onverharde wegen mag je 80 rijden en dat is hier ook perfect haalbaar, gewoon remmen vóór de bochten, niet onnodig hard remmen of wilde stuurbewegingen maken, vertragen en uiterst rechts houden in blinde bochten of heuvels, etc … met andere woorden gewoon gezond verstand gebruiken…

Route 643 along Húnaflói Bay, Westfjords

Route 643 along Húnaflói Bay, Westfjords

Kaldbaksvik, Westfjords

We zien opnieuw veel schapen in het wild rondlopen.

Westfjord sheep

We rijden een uur lang (incl. wat fotostops), maar ons doel, Djupavik, verschijnt echter maar niet. Uiteindelijk besluiten we gewoon de Gopro op de auto te zetten en rechtsomkeer te maken richting Holmavik zodat we kunnen tanken en de resterende 200km kunnen afleggen.

Educatief intermezzo: “vik” betekent haven. Een plaats met vik in de naam, zoals Djupavik, Holmavik, Keflavik & Reykjavik, ligt dus altijd aan het water 😉

Ik hang voor de terugrit de Gopro eens vooraan op de motorkap voor de verandering. Dat geeft wel een zeer mooi beeld met een ongehinderd zicht naar voor, maar zoals ik wel wist, merkte ik achteraf dat de beelden zeer veel trillen. Op de ruit blijft nog steeds het best: veel stabieler…

Route 643 along Húnaflói Bay, Westfjords

Op de terugweg stoppen we ook nog bij een kleine canyon van de Godafoss waterval.

Godafoss, Westfjords

We tanken in Holmavik en verlaten daarmee voorgoed de majestueuze Westfjorden.

Húnaflói, leaving the Westfjords

We rijden de ring road op en gaan eens bij het N1 tankstation kijken, daar is ook een grote cafetaria, want we hebben honger. Miljaar wat een drukte, wat een chaotische bedoening daarbinnen. De parking is groter dan om het even welke Delhaize of GB in België, en staat ook effectief vól. Op het einde van de reis waren we van plan hier te komen ontbijten; hopelijk is het dan wat rustiger. Na de afgelopen dagen is deze drukte, samen met het verkeer op de “ring road” of Route 1 rond Ijsland toch wel een ontnuchtering… Geef mij maar de desolaatheid van de Westfjorden…

We besluiten verder de rijden naar Blönduós en zien onderweg bij de Gauksmýri lodge dat er nog plaats is voor het grill buffet. Opnieuw duur, zoals alles. 35€ pp voor het buffet en een cola. En het smaakte me niet echt… Hier wel eens een stukje walvis geproefd. Mals en smaakt een beetje naar paardenvlees vind ik.

Uiteindelijk is het 21u30 als we aankomen bij onze cottage. De “receptie” (eigenlijk een klein huisje dat ook als informatie centrum dienst doet, en blijkbaar ook als warenhuisje, is gesloten en ik moet de eigenaar bellen die 5 minuten later komt aangereden en ons in een gebrekkig Engels de sleutels overhandigt. Kleine, maar gezellige cottage.

Cabin in Blönduós, Northern Island

En dan merk ik dat m’n USB adapter & USB micro kabel nergens te bespeuren valt. Het duurt niet lang voor ik besef dat die nog in het stopcontact achter het nachtkastje in Hotel Horn in Ísafjördur zit, zo’n 500km hiervandaan. Het is de enige USB micro kabel die we mee hebben; hij dient om m’n smartphone op te laden, die inmiddels al naar 25% batterij is gezakt, want ik heb redelijk veel de GPS gebruikt. Wifi is hier niet, dus de laptop gebruiken om computer of telefoniewinkels te zoeken, gaat dus niet en volgens hetgeen ik nog snel-snel via 3G op de smartphone opzoek, is het allemaal in Akureyri of Reykjavik te doen, honderden kilometers van hier. No-way dat we morgen “even kunnen omrijden” naar daar…

Naast ons horen we Japanners inchecken. Ik informeer even naar zo’n kabel, zodat ik de boel eventueel eens een uur of 2 kan opladen zodat hij nog tot morgenavond zou kunnen overleven; dan zitten we immers “meer” in de bewoonde wereld dan hier. De Japanse dochter haalt echter zo’n wit ding met een appel erop boven. “Jah, tis omzeep” dacht ik bij mezelf. Apple moet natuurlijk altijd speciaal doen en non-standaard adapters gebruiken. Ben ik dus niets mee. Gelukkig heeft de vader een Samsung bij waarvan ik dus wél de laadkabel kan gebruiken. Nu ik m’n Nexus 5 een jump-start heb kunnen geven, kan ik wat verder naar winkels zoeken. Er blijkt zelfs een pc winkel hier in Blönduós te zijn! Moeder zit al gezellig in haar pyjama, dus ik rij er snel even alleen naartoe, al is het maar om eens de openingsuren te bekijken. Blijkt de informatie verouderd te zijn en huist het gebouw momenteel een bloemenwinkel… De Samkaup vlakbij (warenhuis) is morgen “uiteraard” maar open om 10u, veel te laat voor ons.
Ik rij nog snel even naar het N1 tankstation, want ik bedenk plots dat vrijwel elk N1 tankstation in Ijsland een klein winkeltje en een cafetaria heeft, en, jawel, er liggen USB micro laders! Ik snok er direct 2 mee, een voor in de sigarettenaansluiting van de auto en een voor op de kamer, better safe than sorry.
Het resultaat: opnieuw laat in bed en opnieuw geen tijd voor het blog vandaag 🙂

Het weer: relatief goed, droog, weinig wind, 10-15° afhankelijk van de hoogte, maar overwegend zwaarbewolkt in de namiddag.

Hotel: Gladheimar Cottages

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s