Dag 16, 20/09: Lillooet => Vancouver

Up in the Air

[ 300km – 4u30 nonstop ]

We rijden deze voormiddag vrijwel nonstop via de Sea-to-Sky Highway richting Whistler waar ik een¬†vlucht met een watervliegtuig heb geboekt, wat nog steeds een verrassing voor mama is. Het weer is opnieuw grijs & koud vandaag. Dat belooft voor straks…

In eerste instantie wou ik hier de Peak-2-Peak gondel eens nemen omdat we die hier in 2013 ook niet hebben gedaan ten voordele van de gondel in Jasper National Park toen. Tijdens m’n voorbereidingen bleek echter dat die sinds vorig weekend al is overgeschakeld op winterschema en tijdens de week niet meer open is… Dan maar een eens in een watervliegtuig gaan zittenūüôā

Rond 10u30 stoppen we nog even langs Duffey Lake.

img_2628

img_2632

img_2617

img_2639

img_2649

Verderop in Pemberton halen we nog een picnic bij Grimm’s Gourmet & Deli. Daarna gaat het direct naar Whistler waar we stipt om 12u20 moeten inchecken voor de vlucht van 12u45.

img_2961

We doen de Spectacular Glacier Tour bij Whistler Air. Er is wel nog wat verwarring, want de piloot meldt voor het instappen dat de vlucht 35-40 minuten zal duren terwijl er op onze boekingsbevestiging staat dat het om een vlucht van 50 minuten gaat. Die 50 minuten blijkt van in- tot uitstappen te zijn. De vluchtduur op zich blijkt inderdaad achteraf net geen 40 minuten te zijn. We vliegen over de gletsjers van Garibaldi Provincial Park; maar vooral Garibaldi Lake was echt prachtig. Echt een aanrader! En gelukkig dat de zon er toevallig deze middag ook even door kwam, (met de nadruk op even)…

img_2704

img_2967

img_2710

img_2718

img_2726

img_2740

img_2782

img_2759

img_2765

img_2775

img_2846

img_2789

img_2809

img_2815

img_2856

img_2833

img_2841

img_2858

img_2883

img_2912-2

img_2899

img_2939

img_2944

img_2953

We eten hier ook onze picnic en daarna rijden we richting Alexander Falls langs de Callaghan Valley Road. Je kan hier naar het schijnt veel beren spotten langs de weg, maar daarvoor is het eigenlijk te laat/te vroeg op de dag. Het is ondertussen ongeveer 14u45.

img_2982-hdr

img_2989

De volgende stop is Brandywine Falls Provincial Park. In tegenstelling tot de vorige waterval, moeten we hier wel een kort stukje wandelen, maar de waterval is wel mooi.

img_2999

We hebben langs deze route wel al wat zaken overgeslaan vandaag en er zullen er nog volgen want we zitten met een vrij strakke planning, niet alleen owv de vlucht van daarnet, maar ook omdat ik graag in Squamish de gondel omhoog had genomen, en de laatste is al om 17u vandaag… Daarnaast wil ik ook nog ergens een mooie zonsondergang afwachten. Zo hebben we het mooie Joffre Lakes Provincial Park overgeslaan alsook Shannon Falls Provincial Park. Die heb ik alletwee in 2013 al bezocht. Brandywine Falls van vandaag vond ik trouwens mooier dan Shannon Falls…

Rond 16u30 komen we aan bij de Sea-to-Sky Gondola in Squamish. We twijfelen nog heel lang of we die wel¬†omhoog zullen nemen. Het is weer bewolkt & koud en het is toch ook weer 40$ per persoon… Maar we zijn hier nu, dus uiteindelijk kopen we toch maar een paar tickets voor de laatste gondel omhoog vertrekt.

De zon komt er gelukkig ook weer wat door (maar daardoor zijn de uitzichten over Howe Sound, het meest zuidelijke fjord van Noord-Amerika wel allemaal tegenlicht; je kan hier dus beter vroeger op de dag komen.) Je kan boven een aantal wandelingen doen, maar wij wandelen enkel wat op & rond de hangbrug, mama koopt nog een souveniertje en rond 17u45 staan we terug beneden.

img_3028

img_3031

img_3052

img_3068-bewerkt

img_3083

img_3103

img_3150

img_3151

We rijden verder naar Porteau Cove Provincial Park. Het is ondertussen 18u15. De zon gaat onder om 19u16. Ik twijfel of we niet beter doorrijden naar Cypress Mountain Provincial Park en daar met zicht over Vancouver de zonsondergang afwachten, maar dat zou misschien wat te nipt worden, dus uiteindelijk blijven we hier een hele tijd rondhangen en haal ik m’n statief terug boven en dat heb ik me niet beklaagd.

img_3187-hdr

img_3666-hdr

img_3189

img_3667

img_3688-hdr-bewerkt

img_3691

img_3216-hdr

img_3219-hdr

img_3223-hdr

img_3227-hdr

19u30 is het ondertussen, we rijden nog zo’n half uur verderop naar Cypress Mountain Provincial Park, (wat eigenlijk niet meer is dan een viewpoint over Vancouver.)

img_3238

img_3244-hdr

Tegen 21u komen we eindelijk aan in het mooie¬†Holiday Inn Hotel & Suites in North Vancouver. Geen hotel in downtown Vancouver enerzijds omwille van de prijs en anderzijds omdat we hier overmorgen ’s morgens stipt op tijd weg moeten en zo veel mogelijk risico op files willen vermijden. Mooi hotel maar er hangt wel een lichte sigarettengeur in de kamer. Niet heel erg, maar ik ga het toch maar gaan melden zodat we na het uitchecken geen boete wegens roken op de kamer aangesmeerd krijgen. Laat diner in¬†Seymour’s Pub aansluitend bij het hotel.

(Het reisverslag van dit traject in 2013 kan je hier vinden: Dag 3, 07/09: Vancouver => Lillooet )

Hotel: Holiday Inn Hotel & Suites North Vancouver

Dag 15, 19/09: Salmon Arm => Lillooet

[ 350km Р5u15 nonstop ]

Vandaag volgt opnieuw een rijdag binnendoor naar Lillooet. We vertrekken pas rond 10u30 en gaan eerst nog in het Blue Canoe Bakery Cafe een broodje kopen voor deze middag.

De GPS van de Jeep heeft moeite om de oorspronkelijk geplande route binnendoor van Salmon Arm naar Westworld te berekenen (van daar wil ik de onverharde Douglas Lake Road nemen), hij blijft ons naar de Trans-Canada Highway richting Kamloops sturen, dus we nemen toch die laatste maar, die is ook mooi, langs Shuswap Lake, bijna dubbel zo lang, maar niet qua tijd. Mama rijdt, zo kan ik eindelijk wat aan het blog verder typen.

De weersvoorspellingen voor vandaag zijn zeer wisselvallig met zelfs kans op onweersbuien in de namiddag. Het blijft inderdaad bewolkt in de voormiddag en tegen dat we de Douglas Lake Road bereiken rond 12u15 begint het ook te regenen. De Douglas Lake Road bestaat voor ongeveer 50km uit gravel. Hopelijk ligt die er goed bij; ik heb er gisterenavond en deze morgen toch nergens negatief advies over gevonden…

img_2420

img_2423

img_2426

img_2427

Uitzichten zijn quasi onbestaand met dit weer, dus de camera’s blijven net als gisteren grotendeels uit…

img_2446-bewerkt

img_2452

img_2451

img_3533

Ondertussen hebben we nog niet gegeten en in Merritt twijfelen we of we ons broodje opeten of niet. We moeten ook nog tanken en zien dan toevallig opnieuw een Boston Pizza waar we gisterenavond ook heel lekker gegeten hebben, dus we springen hier opnieuw binnen.

De rest van de route volgen we Nicola, Thompson & Fraser River Valleys en spelen we haasje-over met 2 Canadian Pacific goederentreinen.

img_2410

img_2454-bewerkt

img_3573

img_3584

img_3593

img_2481

img_3597

img_3604

img_2484

Uiteindelijk komen we rond 18u30 aan bij Seton Lake waar we een niet onaardige zonsondergang afwachten voor we naar ons hotel in Lillooet rijden. Uit eten doen we niet meer; we willen zeker tijdig gaan slapen want morgen moeten we stipt op tijd in Whistler staan. Mama eet een broodje van deze middag en ik warm de rest van de spaghetti op die we hebben meegenomen uit de Boston Pizza.

img_2557-hdr-bewerkt

img_3623-bewerkt

img_2544

img_3640-hdr

img_2595-hdr-bewerkt

Hotel: Hotel DeOro

Dag 14, 18/09: Lake Louise => Salmon Arm

Slightly Moist

[ 400km – 5u15 nonstop ]

Het is vandaag n√≥g kouder in Lake Louise; voor morgen wordt er zelfs kans op sneeuw voorspeld… Voor we hier wegrijden, halen we nog een picnic in de Village Market en zoeken we eerst nog Morant’s Curve op, een bekend uitzichtpunt op de Canadian Pacific Railway. We zijn er niet alleen en zijn ook niet de enigen die een tijd blijven wachten in de hoop dat er een trein passeert die de foto’s een extra onderwerp kan geven. Helaas, het blijft stil.

img_3494

img_2175

11u15. We rijden verder, door Yoho National Park en weg uit de Canadian Rockies richting Glacier National Park. Inmiddels moet de klok 1u achteruit. We zitten nu op GMT-7 of 9u achter op Belgi√ę.

Glacier National Park is vooral een wandelpark en dat zijn we hier niet echt van plan. Het weer begint ook terug te verslechteren. We stoppen bij het Visitor Center en that’s it.

We rijden verder naar Mount Revelstoke National Park waar we over de korte maar heel mooie Giant Cedars Boardwalk wandelen. Als er 1 soort wandeling is die w√©l goed past bij nat weer, dan is het de soort die door regenwouden en “old growth” bossen loopt. Inmiddels is het 14u30 plaatselijke tijd.

img_2215

img_2212

img_2222

img_2227

img_2252

img_2245

img_2258

img_2280

img_2318

We moeten het uur wat in de gaten houden, want we willen graag de Meadows in the Sky Parkway rijden naar de top van Mount Revelstoke die om 17u30 plaatselijke tijd sluit voor verkeer dat omhoog gaat. Bovenaan kun je een aantal wandelingen doen, maar de weg naar omlaag sluit al om 18u30…

img_2337

De uitzichten vallen helaas tegen omwille van het weer. Gelukkig is het met zijn 16 haarspeldbochten een hele leuke baan om met een 3.6L V6 op te rijden :-]

img_2361

img_2373_blended

img_2379

Rond 16u15 zijn wel al boven. Het laatste stukje moet je echter met een shuttlebus doen. Volgens de website gaat de laatste shuttle omhoog om 17u30; echter hangt er nu 16u20 uit… We zijn in principe dus nog op tijd, maar er komt echt heel dichte mist opzetten… Dan maar terug omlaag zeker?

img_2382

En hoe de laatste 100km van vandaag eruitzien? Zo:

img_2383

Aankomst rond 18u. Dinner bij Boston Pizza in Salmon Arm; heerlijke keten met een heel ruim aanbod!

Hotel: Comfort Inn & Suites

Dag 13, 17/09: Lake Louise

The Invasion

[ 140km Р2u30 nonstop ]

Het plan vandaag was om zo vroeg mogelijk naar Moraine Lake te rijden om daar na zonsopgang rond te wandelen. In 2013 ben ik hier ook geweest rond de middag, maar dan was het hier al heel druk. Toen waren we een van de laatsten die nog langs de weg op 1km van de overvolle parking mochten parkeren voor de weg werd afgesloten.

Vandaag is het echter heel bewolkt & regenachtig, dus dat motiveerde niet echt om al vroeg op pad te gaan. Voor mooi ochtendlicht op het meer moeten we het in ieder geval niet doen. Uiteindelijk vertrekken we pas rond 10u00 om al heel snel toch in de file te staan op de weg richting Lake Louise & Moraine Lake… De weg richting Moraine Lake is opnieuw afgesloten en ook op de weg naar Lake Louise staat er een 2km lange file, wat wil zeggen dat de parking daar ook overvol staat… En dat op een natte, koude, septemberochtend; wat moet het hier in de zomer wel niet zijn? Ik schuif nog even aan, maar besef al rap dat heel dit circus echt wel nog lang kan duren, dus ik keer om. Misschien vanavond nog eens proberen.

Op naar Yoho National Park dan maar, waar we eerst bij de Lower en Upper Spiral Tunnel viewpoints stoppen. Hier maakt de Canadian Pacific Railway 2 lussen over zichzelf. Bij de Lower Tunnel is er niet veel te zien, maar bij de Upper Spiral Tunnel horen we in de verte een trein aankomen, dus we blijven hier een een tijdje wachten. Met vlotjes boven de 100 wagons in een bergachtig landschap gaat die natuurlijk niet snel vooruit; pas na een kwartier verschijnt hij.

img_3375

img_3383

img_1948

Iets verderop staan we nog even stil omdat er weer 2 sukkelaars voorop rijden die het niet konden laten heel hun appartement mee te sleuren en *oops* bijna niet kunnen draaien op de haarspeldbochten richting Takakkaw Falls. Tjah…

img_1951

Takakkaw Falls is de 2e hoogste waterval in West-Canada. Inmiddels is het +- 12u. We wandelen hier tot aan de voet en terug. Het is niet zo ver, maar we “verliezen” wel redelijk wat tijd met fotograferen. In 2013 had ik hier geen statief mee wegens toch geen tijd; we reden toen immers 160km meer dan vandaag.

img_1967

img_1976-bewerkt

img_3404

img_1988-bewerkt

img_1991-bewerkt

img_1996-bewerkt-2

img_3428

img_2007-bewerkt

img_3433-2

img_2019-bewerkt

Daarna keren we terug richting de Trans-Canada Highway.

img_2062-bewerkt

img_2048

img_2078

img_2090

Na nog een paar lange fotostops langs de weg is het uiteindelijk al 14u45. We rijden verder naar Emerald Lake. Ook hier is het enorm druk. In 2013 hadden we het hier nagenoeg voor onszelf, rond 18u, bij +- 20¬įC. Nu is het nat & koud en toch staat de parking overvol. Hele bussen Aziaten worden er gelost. Het voelt bijna aan alsof we in China op reis zijn…. We hebben ook¬†nog niet gegeten en hebben ook niets bij omdat ik graag in het Window at Cilantro restaurant had gegeten hier aan de oever van dit meer, helaas is het afgehuurd voor een trouwfeest. Een kleine kiosk vlakbij blijkt dan weer quasi uitverkocht te zijn. Dat, gecombineerd met de regen en de met hun minimum 2 zwiepende selfie sticks per gezin onophoudelijk kwebbelende Chinezen (zwijg dan toch en geniet gewoon?) en ik verlies mijn geduld. Ik had hier graag een eind rond het meer gewandeld, maar ik heb er helemaal geen zin meer in. De sereniteit die ik hier de vorige keer ervaren heb, is nergens te bespeuren. Je kan hier wel een kano huren om de Chinese invasie te ontvluchten en had het goed weer geweest, dan stond dit ook op de planning…
Voor de foto’s moet ik het ook niet doen; ik raad mama aan om bij thuiskomst gewoon maar eens naar die van 2013 te kijken… Fuck it, terug naar de auto en ons broodje opeten…

img_2100

img_3439

img_3449

img_3452

img_3455-bewerkt

img_2122

Lake Louise laten we voor wat het is, hier ben ik in 2013 reeds geweest bij veel aangenamer weer. We rijden terug naar ons hotel voor een kleine si√ęsta en gaan uiteindelijk om 18u toch nog eens naar Moraine Lake gaan kijken.
De weg is terug open en de parking staat maar halfvol meer. We wandelen eerste de korte & steile Rockpile Trail voor een overzicht op het meer.

img_3458

img_3461

img_2129-bewerkt-2

Daarna wandelen we nog even langs de oever, maar niet heel ver meer. Een paar long exposure foto’s verder en het wordt gauw donker.

img_2156-hdr

Inmiddels is het 19u30 en rijden we nog zo’n half uurtje terug naar ons hotel. We gaan opnieuw eten in het Mountain Restaurant want het was hier gisteren ook lekker.

(Het reisverslag van 2013 over deze regio kan je hier vinden:)

Hotel: Mountaineer Lodge

Dag 12, 16/09: Jasper => Lake Louise

The Way Back

[ 350km Р5u nonstop ]

De verslagen van vandaag en de volgende 2 dagen schrijf ik pas 3-4 weken na de feiten, dus ik ga het wat korter maken en het voornamelijk bij foto’s houden. Ter plaatse had ik gewoonweg te weinig tijd om elke avond blogteksten te typen (laat staan foto’s te selecteren).

We doen vandaag opnieuw de Icefields Parkway, in zuidelijke richting van Jasper tot in Lake Louise in Banff National Park.
Zaken als Horseshoe Lake heb ik al bezocht & Athabasca Falls hebben we beiden een paar dagen geleden al bezocht, dus het gaat quasi rechtstreeks naar Sunwapta Falls rond 11u30 waar we eerst in de cafetaria van het “resort” vlakbij wat kopen om onderweg op te eten.

img_3281

img_1329

img_3313

img_3293

img_3310

img_3316

img_1348

img_1379

Rond 13u komt de Athabasca gletsjer met daarachter het Columbia Icefield in zicht. Het Columbia Icefield is ongeveer 325km¬≤ groot, 100 tot 365m diep en voedt een aantal gletsjers hier in de omgeving…

img_1489

img_3339

img_3347

img_1510

img_1519

img_3351

img_1538

“Isn’t God’s creation beautiful” roept een oudere man nog dolblij vanuit z’n auto terwijl we van het uitzicht staan te genieten. “Which god exactly?” wil ik nog antwoorden, of “Yeah, praise the Flying Spaghetti Monster and his noodliness!”, maar hij leek zo gelukkig en ik had tijd noch zin in een religieus debat.

We eten hier onze picnic op de parking van het Icefield Center en wandelen daarna de Toe of the Athabasca Glacier wandeling. Je kan hier goed zien hoe ver de gletsjer al is teruggetrokken in de laatste decennia; er staan bordjes met data langs de wandeling. Sinds 1992 is hij bv 200m teruggetrokken. 2km sinds 1844…
En koud dat het hier terug is…

img_1581

img_1589

img_1590

img_1608

img_1580

img_1638

Uiteindelijk is het 14u30 en rijden we iets verderop naar de Wilcox Pass. We doen hier niet het volledige traject; we wandelen enkel naar het 1e & 2e uitzichtpunt (het 1e zegt eigenlijk te weinig), da’s voor ons al lastig genoeg. Het is zo’n 3km heen en terug maar continu klimmen.

img_1652

img_1689

img_1713

img_1653

img_1667

Rond 16u30 staan we terug aan de auto. Nog iets binnenwerken en verder over de Icefields Parkway.

img_1755

img_1766

img_1778

Aan de Saskatchewan River Crossing slaan we af op Highway 11, de David Thompson Highway; deze loopt langs het gigantische (artifici√ęle) Abraham Lake. We zijn niet echt iets van plan, gewoon sightseeing en aan Windy Point rond 17u45 maken we rechtsomkeer. Helaas komt er meer bewolking opzetten en doet het punt zijn naam alle eer aan…

img_1788

img_1840

img_1837

img_1847

img_1861

img_1870

Eens terug op de Icefields Parkway stoppen we niet meer; veel zaken hebben we 3 dagen dan wel 3 jaar geleden al gezien, en maar goed ook; 1 dag is eigenlijk echt te weinig om dit traject goed te bezoeken…

img_1902

Rond 19u30 komen we aan bij de Mountaineer Lodge in Lake Louise en na het inchecken gaan we nèt voor sluitingstijd (niets is hier heel lang open) nog eten in het aan te raden Mountain Restaurant vlakbij.

(De reisverslagen van dit traject enkele dagen geleden of van 2013 kan je hier vinden:)

Hotel: Mountaineer Lodge

Dag 11, 15/09: Jasper

Meet Teddy

[ 90km Р1u45 nonstop ]

Zoals gisterenavond al geschreven, hebben we vandaag opnieuw geluk met de beren. We doen het rustig aan en slapen wat uit. Op de weg van onze bungalows naar Jasper staan we al snel terug stil en parkeren we ons net als zoveel anderen langs de kant van de weg. Er blijkt opnieuw een zwarte beer tussen de bomen te lopen.
Omdat hij zo in de struiken en het lange gras zit te snuffelen, is het nog moeilijk om hem goed op de foto te krijgen, laat staan scherp, maar af en toe kijkt hij toch eens op en heb ik hem beet…

img_3187

img_3240

img_3206

img_3210

img_3214

De massa volk langs de weg blijft echter maar aangroeien en de beer komt zeer geleidelijk aan dichter en dichter. Te dicht eigenlijk. Niet omdat hij ge√Įnteresseerd is in het volk, hij is gewoon rustig op zoek naar besjes en blijkt zich hoegenaamd niet te storen aan de mensen die staan te gapen. We wandelen dus terug naar de auto en op dat moment rijdt er een park ranger voorbij die de rest van de mensen duidelijk maakt dat ze veel te dicht staan.

img_0961

Terwijl we wat zitten te wachten in de auto komt er een tweede park ranger vanuit Jasper (vermoedelijk werd het nieuws doorgegeven), die er onmiddellijk korte metten mee maakt. Hij stapt uit met iets wat op een paintball geweer lijkt, neemt positie in en vuurt een hoop schoten af rond de beer (rond, niet op, voor alle duidelijkheid), waarna die wegvlucht uit het zicht… De actie duurde al bij al nog geen 15 seconden… Klaar.

img_0983

“All√©, dat beest, waarom?” vraagt mama haar nog ontgoocheld af. Welja, hoe vaker die beren dichter komen bij mensen (of omgekeerd), hoe sneller ze gewoon worden aan ons en dan is het enkel een kwestie van tijd voor er nog maar eens een artikel van een aanval in de kranten verschijnt… Bij dieren die in contact zijn gekomen met mensen bestaat zelfs de kans dat ze preventief worden afgemaakt, ofwel omdat ze enkel maar in herhaling zullen gaan vallen, ofwel omdat ze worden verstoten door de moeder en sowieso ten dode zullen zijn opgeschreven.

In ieder geval, 11u30, weg was de beer en weg waren wij. Eerst nog wat gaan halen om te eten deze middag bij Bear’s Paw Bakery in Jasper. Het ligt er vol van de zoetigheden, ik moet me inhouden om niet van elks iets¬†te proberen, want er zitten eigenlijk nog genoeg snacks in de frigobox…

Kort erna staan we stil bij de spoorwegovergang. En als je hier stil staat, sta je lang stil. Er rijden hier lange goederentreinen door de Rockies (alsook de “Rocky Mountaineer“, een passagierstrein met panoramisch dak die je o.a. van Vancouver naar hier kan brengen) en Jasper heeft een station. En met “lang” bedoel ik minimum 150 wagons lang in dit geval. We hebben zelfs de eerste niet kunnen tellen. Ik moet er geen tekening bij maken hoe lang het duurt eer zo’n ding op gang is gekomen, of is gestopt…

Uiteindelijk komen we pas rond 12u30 aan bij de parking van de Valley of the Five Lakes trail die ze overhoop aan het gooien zijn om tegemoet te komen aan het toenemend aantal toeristen. De trail zelf is gelukkig wel open dus we parkeren ons net als een hoop anderen gewoon langs de weg.

De wandeling is ongeveer 4.5km lang en ik had er 2u voor voorzien, maar zoals gewoonlijk is dat te nauw bemeten. Het traject langs de 5 meren is relatief vlak, maar er zitten aan het begin/eind toch wat steile stukken bij. Dan nog de obligatoire fotostops en picnic en we zitten aan 3 uur…

(Achteraf merk ik dat ik alle foto’s, alsook die van de laatste dagen, zonder dat ik het wist met 2 filters op m’n (hoofd-)lens heb geschoten; zowel een UV/protectiefilter als een polarisatiefilter. Ik mag dus overal donkere vlekken uit de hoeken gaan knippen dus. Stoemen aap…)

img_0991

img_1001

img_1015

img_1073

img_1079

img_1153

img_1162

img_1193

img_1200

img_1203

We gingen het rustiger aan doen vandaag en omdat de dag zo al wat is uitgelopen, laten we Horseshoe Lake vallen, dat heb ik toch al bezocht in 2013. Athabasca Falls stond vandaag ook op de planning, maar dat hebben we eergisterenavond al bezocht. (De dag is dus een stuk korter dan wat hierboven op de kaart staat.)

Bijna op dezelfde plek waar we deze voormiddag een zwarte beer hebben gezien, staat er opnieuw een “bear-jam”. Het blijken deze keer een zwarte beer met 2 of 3 kleintjes te gaan. (Ze zien er wat bruinig uit, maar kleur is geen onderscheidende factor tussen zwarte of grizzly beren.) Ze zitten een stuk verder van de weg dan deze voormiddag. (Er loopt wel een wandelpad door dat gebied en we zien onwetende wandelaars lopen in de verte; hopelijk hebben die bearspray bij…)

img_1241

img_1255

img_1288

img_1302

Na een si√ęsta in onze bungalow gaan we uiteindelijk gaan eten bij Earls waar ik in 2013 ook gegeten heb en goeie herinneringen aan heb. Het is wel opvallend drukker nu, zoals veel plekken deze reis, met toch voor een groot stuk Aziaten… Ik neem de zachtste BBQ ribs die ik ooit al gegeten heb. Zonder overdrijven, gewoon met de rib schudden is genoeg om het vlees er van te laten vallen… De eerste die mij op een eettent in Belgi√ę kan wijzen die ook z’n ribbetjes zo kan klaarmaken, krijgt van mij nen euro… En nee, “Amadeus” serveert precies het vlees van een dementerend varken met reuma en is 2x niets vergeleken met deze hier…

(De reisverslagen uit 2013 over Jasper National Park kan je hier vinden:)

Hotel: Patricia Lake Bungalows

Dag 10, 14/09: Jasper

Ms. Moose

[ 120km – 3u nonstop ]

Nog voor het ontbijt op onze kamer rijden we naar Pyramid Lake niet zo ver van onze bungalow. Mijn hoop was om daar de zonsopgang mee te maken, maar daarvoor was het gisterenavond toch wat te laat… Eerst stoppen we nog bij Patricia Lake.

img_0492

img_3032

img_3033

Terwijl ik m’n foto’s daar afrond, passeert er een bus of 2 richting Pyramid Lake, waar wij dus ook naartoe gaan. Lap… Allesbehalve idyllisch daar dus…
Gelukkig is iedereen vrij snel terug ingescheept en hebben we het kleine Pyramid Island daarna nog grotendeels voor onszelf.

img_0497

img_0502

img_0505

img_3092

Rond 11u zijn we dan terug aan onze Cavell Suite waar we nog iets simpels binnen werken uit onze frigobox. Old Fort Point stond oorspronkelijk op het programma, maar na de drukke & lange dag gisteren hebben we niet veel zin om veel te wandelen vandaag. We vertrekken dus rustig naar Lake Beauvert en wandelen er een kort stukje langs de oever. Ondertussen is het 12u30.

img_3095

img_0514

Daarna gaat het verder richting de Maligne Lake Road, maar als we op de Yellowhead Highway zitten, ziet mama nog een wapiti langs de Athabasca River. Het blijken er zelfs meerdere te zijn, maar je kan hier niet zomaar stoppen (stoppen op de pechstrook als je geen pech hebt, is illegaal), dus ik sla af van zodra ik kan, dat blijkt bij de Pine Bungalows te zijn en daar kan je tussen de bungalows tot dichtbij de rivier rijden. Daar heb ik nog net tijd de telelens op de camera te schroeven en er een tweetal vast te leggen.

img_0526

We rijden nog langs Medicine Lake dat aan het zuidelijke einde al quasi droog staat. Het is ons al vaak opgevallen dat de herfst dit jaar al heel vroeg z’n intrede heeft gemaakt in deze regio, niet alleen omwille van de opvallend koudere temperaturen vergeleken met m’n bezoek in september 2013, niet alleen omwille van de sneeuwbuien van een paar dagen geleden, maar ook omwille van de bomen die duidelijk nu al beginnen te verkleuren. Dat was in 2013 nog absoluut niet het geval. En dit nu al opgedroogde meer is nog zo’n teken.

img_3129

img_3124

Rond 14u30 komen we aan bij de overvolle parking van Maligne Lake. Langs de oever van het meer gaat mama eerst en vooral een 2e keer tegen de vlakte en dan gaan we in de cafetaria iets eten om daarna de tickets op te halen voor de boottocht die ik voor 16u gereserveerd heb. (Er waren 2 dagen geleden trouwens nog net 2 plaatsjes vrij, maar ik wou niet eerder boeken om de weersomstandigheden af te kunnen wachten). Ik heb dit uur uitgekozen omdat de zon dan als iets lager staat, wat altijd mooi is voor fotografie, en omdat je in de late namiddag Spirit Island, waar we naartoe varen, minder tegen licht moet fotograferen vergeleken met eerder op de dag (en dit is de laatste tour die je kan boeken). (Je kan de stand van de zon & maan voor om het even welke plaats & tijdstip op aarde opzoeken met The Photographer’s Ephemeris, bijvoorbeeld voor hier & nu: http://app.photoephemeris.com/?ll=52.643083,-117.492176&center=52.6810,-117.5180&dt=20160914163000-0600&z=11&spn=0.36,0.81 )

Spijtig genoeg begint er natuurlijk net meer bewolking op te zetten, dus qua foto’s kan ik eigenlijk beter die van 2013 gaan hergebruiken…

img_0542

img_0571

img_0630

img_0646

img_0672

img_0697

img_0718

Stipt om 17u30 meren we terug aan.

img_0826

img_0818

img_0770

Op de weg terug naar Jasper zien we plots een hoop auto’s in de berm staan; meestal betekent dit dat er iets van wildlife te zien is, dus ik parkeer ook. Ik zie niets, maar de meeste mensen, een stuk of 10, lopen het bos in. Ik gooi het over een andere boeg en loop verder langs de weg om aan de andere kant van een beekje door de struiken en een heuvel op te lopen in de hoop meer te zien dan de anderen. We zijn hier maar met 2. Het blijkt om een moose-koppel te gaan (in het Nederlands¬†eland genoemd). De stier zit echter te verscholen achter het groen om er een duidelijke foto van te kunnen maken.

img_0864

img_0858

img_0881

Uiteindelijk loop ik toch nog eens naar waar de rest van de toeristen staan en ik verschiet mij een bult als ik daar plots over de schouder van mijn voorganger kijk. We staan misschien op amper 10 meter van die “bull moose”, veel dichter dan ik wou, veel dichter dan iemand zou moeten willen. Echt onverstandig. Ik wandel dus in een wijde boog naar de zijkant, weg van de toeristen (met kinderen n.b.) en weg van dat dier, tot bij een professionele cameraman die daar stond opgesteld. Hij knikte nog afkeurend naar de toeristen aan de overkant en fluisterde nog tegen hen dat ze veel te dicht stonden en dat hij nooit z’n kinderen zo dicht zou brengen…

img_0885

img_0889

Ondertussen is het al 18u45 dus we rijden verder over de Maligne Lake Road naar de noordkant van Medicine Lake.

img_3135

img_3184

Bij Medicine Lake valt het me op dat hier bosbranden moeten gewoed hebben en als ik de beelden vergelijk met die van 2013 (
http://qbic.smugmug.com/Travel/Canada-USA-2013/Day-01-10/i-c5kd5xD/A ), klopt dat ook.

De laatste stop vandaag is de Maligne Lookout terwijl de zon ondergaat.

img_0913

Omdat het al laat is en we moe zijn, gaan we gewoon in een “Kentucky Fried Pizza Chicken Hut” combo-tent wat gaan halen om in de bungalow op te eten.

Op de toegangsweg naar de Patricia Lake Bungalows zien we trouwens onze 2e zwarte beer van de reis, maar het is inmiddels bijna pikdonker (20u45), dus foto’s heb ik niet. Hebben we morgen misschien opnieuw geluk?

(De reisverslagen uit 2013 over Jasper National Park kan je hier vinden:)

Hotel: Patricia Lake Bungalows

Dag 9, 13/09: Canmore => Jasper

Not very peaceful…

[ 320km Р4u45 nonstop ]

We rijden vandaag de Icefields Parkway op van Banff naar Jasper National Park. Het is zowaar nog steeds zonnig weer, zonder veel wind, waar gaan we dat schrijven…

We doen vandaag niet “alles” op dit traject,¬†want in 2013 heb ik hier al eens gereden en over een paar dagen doen we het nogmaals,¬†maar in omgekeerde richting.

In principe ben ik tegen het wassen van een huurauto op een rondreis; elk spatje is immers een herinnering, maar het werd na de Smith Dorrien Trail van eergisteren toch iets te gortig. Telkens in- of uitstappen of iets uit de koffer halen en onze kleren waren terug vuil… Uiteindelijk beslissen we dan toch maar door de carwash te rijden… Bye-bye racing stripes…

img_0074

We rijden weg uit Canmore rond 10u en onze eerste stop is Herbert Lake in Banff National Park, zo’n 1u15 verderop. Hier begint ook de Icefields Parkway. Bij het uitstappen op de parking vertelt een mevrouw mij nog dat het “not very peacefull right now” is. Ik dacht nog, ja, daar moet daar enen int bos gescheten hebben, maar het was erger. “There’s about 20 Asians down there…” Vreemd, nochtans geen bus te bespeuren… Gelukkig zijn ze op de terugtocht en is het uiteindelijk toch rustig aan de oever van het meer.

img_0085

img_0092

We maken nog een paar stops langs de Crowfoot Glacier & Bow Lake, waaronder die bij de Num-Ti-Jah Lodge

img_0104

img_0116

img_0121

img_0127

img_0130

en rijden verder naar de Bow Summit, met 2088m het hoogste punt van de Icefields Parkway. In 2013 wandelden we hier enkel naar het viewpoint over Peyto Lake, nu zou ik verder willen wandelen naar een uitzichtpunt dat ik achteraf nog op internet ontdekt heb, een uitzichtpunt weg van het andere heel toeristische punt. En omwille van het tijdstip op de dag vandaag (13u30) is dat wel wenselijk. In 2013 waren we hier rond 17u30 en hadden we het punt volledig voor onszelf. We doen ongeveer anderhalf uur over de wandeling.

img_0154

img_2867

img_0166

img_0187

img_2879

img_0191

img_2893

We hebben eten mee als picnic tijdens de wandeling, maar uiteindelijk eten we pas als we terug aan de auto zijn. Daarna rijden we nog langs Waterfowl Lakes,

img_0217

img_4486

img_0238

en verder de Icefields Parkway op.

img_2912

img_2921

img_2924

img_2937

Voor de wandeling naar Parker Ridge die ik graag wou doen is het inmiddels eigenlijk al wat te laat en volgens anderen aan de trailhead ligt het pad er heel modderig bij, dus we rijden verder over de Sunwapta Pass, Jasper National Park binnen en voorbij het Columbia Icefield Center waar we in 2013 met een speciale bus tot op de Athabasca gletsjer zijn gereden. 15 minuten verder ligt de Beauty Creek Trail langs een aantal watervallen, die doen we wel. Inmiddels is het al 17u30.

img_0250

img_2943

img_0322

img_0334

img_0339

img_2947

img_0345-hdr-bewerkt

img_0376-hdr

Achteraf bedenk ik mij dat we waarschijnlijk niet de volledige Beauty Creek Trail hebben¬†afgewandeld tot de laatste waterval, maar de zon was¬†inmiddels wel al bijna onder, dus we zijn maar terug gewandeld. Na de nodige foto’s staan we pas rond 19u terug op de Parkway.

img_0381

Normaal gezien staat de Athabasca Falls pas een van de volgende dagen op de planning, maar ik bedenk ineens dat nu de zon quasi onder is, het misschien wel heel rustig zal zijn bij die waterval, terwijl ik later overdag waarschijnlijk enkel maar Chinezen zou kunnen fotograferen…

img_0390

img_0405

Hoewel je hier snel rondgewandeld bent, verliezen we hier toch bijna een uur en zien we de maan inmiddels opkomen.

img_3018

img_3009

Bij het binnenrijden van Jasper lopen er plots nog enkele herten de weg over, maar omdat het al pikdonker is, zijn er geen goeie foto’s meer van te maken.

Na hier nóg wat meer tijd te verliezen, checken we uiteindelijk pas rond 22u in bij Patricia Lake Bungalows, een leuk domein waar ik in 2013 ook al heb verbleven, in de natuur vlakbij Patricia Lake. We verblijven hier 3 nachten, dus ik heb de Cavell Suite geboekt zodat we wat ruimte hebben om te ademen.

Ondanks de vermoeidheid ga ik na 23u met de zaklamp toch nog richting Patricia Lake om m’n half mislukte sterrenhemelfoto’s van 2013 over te doen met een betere lens. Helaas is het quasi volle maan (en zowat de hele reis zit ze ’s nachts uit), wat nefast is voor night’s sky fotografie en al helemaal om de melkweg vast te kunnen leggen, helaas…

img_0450

img_0443-bewerkt

Na middernacht zit ik uiteindelijk in m’n bed. Het blog? Dat zal opnieuw moeten wachtenūüôā

(Het reisverslag uit 2013 over de Icefields Parkway kan je hier vinden: Dag 8, 12/09: Jasper => Canmore)

Hotel: Patricia Lake Bungalows

Dag 8, 12/09: Canmore

Lazy Monday

[ 110km – 2u15 nonstop ]

We geraken vandaag niet op tijd uit ons bed. Misschien is het de koude van de afgelopen dagen die in onze kleren hangt, misschien is het het eten en de drank van gisterenavond of misschien hebben we het gewoon te laat gemaakt. Mama blijkt ook wat koortsachtig te zijn en een sinusontsteking te kweken.

Het originele plan om naar Grassi Lakes te wandelen, laten we dus varen, het is toch opnieuw vrij bewolkt. We ontbijten rustig in onze keuken, ik boek de tickets voor de Maligne Lake boat cruise voor overmorgen en typ wat tekst uit voor het blog. Uiteindelijk gaan we pas na de middag bij Boston Pizza wat take-out bestellen, gaan we alvast tanken en al een picnic gaan kopen voor morgenmiddag.

Na het eten en de si√ęsta rijden we pas rond 16u30 weg uit Canmore richting Banff National Park voor een kort bezoekje aan Lake Minnewanka & Two Jack Lake. Ondertussen is de zon er gelukkig ook doorgekomen, maar veel tijd spenderen we hier niet, want in 2013 heb ik hier reeds met een motorbootje rondgevaren.

img_9772

img_9778

img_9785

img_9790

We hebben tickets voor de gondel naar Sulphur Mountain om 18u10. Daar maken we ook de wandeling naar het Sanson’s Peak Meteorological Observatory.

img_9831

img_9835

img_9839

img_9862

img_9890

img_9902

img_9907

img_9938

img_9944

img_9971

img_0007

We wachten nog de zonsondergang af. Plan was die ofwel hier ofwel bij Mount Norquay aan de andere kant van Banff af te wachten, maar we zijn hier nu en willen ons niet gaan haasten. De quasi volle maan toont zich, maar helaas is de zonsondergang zelf niet zo spectaculair.

img_0023

img_0047

img_0060

Rond 20u15 zijn we terug beneden. Ik had graag The Keg Steakhouse in Banff eens geprobeerd, maar het zou opnieuw te laat worden, dus we gaan McDonald’s gaan halen in Canmore zo’n half uur verderop en gaan die terug in onze living gaan opeten, kwestie van toch nog een laatste keer van onze grote suite te kunnen genieten.

(De reisverslagen uit 2013 over deze regio kan je hier vinden: Dag 9, 13/09: Canmore & Dag 11, 15/09: Canmore)

Hotel: Silver Creek Lodge

Dag 7, 11/09: Waterton Lakes => Canmore

Winter Wonderland

[ 390km – 6u30 nonstop ]

Het weer is vandaag volledig omgeslaan. Nuja, volledig, het was al koud & winderig, nu is het ook zwaar bewolkt & regenachtig. We gaan eerst bij Wieners een take-away breakfast halen en nog wat extra voor ’s middags en rijden dan nog eens naar het uitzichtpunt over Upper Waterton Lake bij het Prince of Wales hotel, enkel en alleen om het verschil met het uitzicht gisterenavond eens te zien.

img_9354

Omdat het zo’n slecht weer is en we gisteren toch al deze viewpoints hebben aangedaan, vertrekken we pas rond 10u definitief uit Waterton Lakes National Park. Al gauw slaat het weer nog meer om en begint het zelfs te sneeuwen… Het is een heel eind rijden richting Longview waar je normaal gezien ten westen van de weg de hele tijd de rand van de Rocky Mountains zou moeten zien liggen, maar wij zien enkel maar wolken, regen & sneeuw.

img_9374

img_9376

img_9386

In Longview rijden we Highway 541 op die uiteindelijk overgaat in Hwy 40 of de Kananaskis Trail door Kananaskis Country. Het zicht blijft heel beperkt en het blijft af en toe sneeuwen, zeker als we omhoog klimmen. Wat normaal een prachtige route zou moeten zijn, is nu een mysterieus & sfeervol traject. Ik weet niet of ik het nu spijtig of mooi moet gaan vinden. Sowieso mooi, maar ook spijtig omdat ik in 2013 hier ook al niet de kans heb gekregen het landschap te verkennen omdat de weg toen was afgesloten wegens overstromingen.

img_9405

img_9410

img_9414

img_9419

img_9424

img_9430

Op de Highwood Pass, met 2207m het hoogste punt in het Peter Lougheed Provincial Park, ligt er toch echt een tiental cm sneeuw. Ondertussen is het ongeveer 13u15.

img_9445

img_9447

img_9439

Iets verderop slaan we af richting de Kananaskis Lakes. Het visitor center is gesloten, dus we rijden door naar de Lower & Upper Kananaskis Lakes. De wind is wat gaan liggen en de zon probeert zelfs wat door te breken, maar toch blijft het zeer koud, dus we wandelen hier niet te ver en eten ook in de auto onze picnic.

img_9506

img_9522

img_9526

img_9529

img_2834

img_2780

img_2777

We rijden terug richting de afslag naar de Smith Dorrien Trail rond 16u45. Ondanks het slechte weer is die gelukkig wel vrij goed begaanbaar. Hij is 61km lang overwegend gravel en je kan (en mag) er gewoon 80km/u rijden. Pas op het einde versmalt hij wat, maar het vormt nergens een probleem en op zo’n wegen rij ik juist graag. Niets zo slaapverwekkend als een kaarsrechte highway waar je maximum amper 90km/u mag en je vast zit achter een camper die niet harder dan 80 kan… Hier kan ik tenminste wel eens gas geven en de Jeep Grand Cherokee zijn nieuwe coating geven…

img_9557

img_9566

img_9572

img_9575

img_9589

img_9616

Na de nodige fotostops bereiken we uiteindelijk pas rond 18u30 Canmore waar we eerst in de Safeway wat inkopen gaan doen zodat we o.a. ontbijt hebben. We zitten hier 2 nachten in een suite met 2 slaapkamers, living & keuken; de eerste & laatste keer deze reis, helaas.

img_9766

We zijn te moe om nog uit te gaan eten, dus we vragen een plaats in de Wild Orchid Bistro in het hotel en zo zijn we pas rond 22u terug op de kamer. Na de herlaad-en-backup-procedure en het boeken van de tickets voor de Banff Gondola morgen, zal het opstellen van het blog dus andermaal moeten wachten…

(Het reisverslag uit 2013 over deze regio kan je hier terugvinden: Dag 12, 16/09: Canmore => Waterton Lakes.)

 

Hotel: Silver Creek Lodge