Dag 7, 11/09: Waterton Lakes => Canmore

Winter Wonderland

[ 390km – 6u30 nonstop ]

Het weer is vandaag volledig omgeslaan. Nuja, volledig, het was al koud & winderig, nu is het ook zwaar bewolkt & regenachtig. We gaan eerst bij Wieners een take-away breakfast halen en nog wat extra voor ’s middags en rijden dan nog eens naar het uitzichtpunt over Upper Waterton Lake bij het Prince of Wales hotel, enkel en alleen om het verschil met het uitzicht gisterenavond eens te zien.

img_9354

Omdat het zo’n slecht weer is en we gisteren toch al deze viewpoints hebben aangedaan, vertrekken we pas rond 10u definitief uit Waterton Lakes National Park. Al gauw slaat het weer nog meer om en begint het zelfs te sneeuwen… Het is een heel eind rijden richting Longview waar je normaal gezien ten westen van de weg de hele tijd de rand van de Rocky Mountains zou moeten zien liggen, maar wij zien enkel maar wolken, regen & sneeuw.

img_9374

img_9376

img_9386

In Longview rijden we Highway 541 op die uiteindelijk overgaat in Hwy 40 of de Kananaskis Trail door Kananaskis Country. Het zicht blijft heel beperkt en het blijft af en toe sneeuwen, zeker als we omhoog klimmen. Wat normaal een prachtige route zou moeten zijn, is nu een mysterieus & sfeervol traject. Ik weet niet of ik het nu spijtig of mooi moet gaan vinden. Sowieso mooi, maar ook spijtig omdat ik in 2013 hier ook al niet de kans heb gekregen het landschap te verkennen omdat de weg toen was afgesloten wegens overstromingen.

img_9405

img_9410

img_9414

img_9419

img_9424

img_9430

Op de Highwood Pass, met 2207m het hoogste punt in het Peter Lougheed Provincial Park, ligt er toch echt een tiental cm sneeuw. Ondertussen is het ongeveer 13u15.

img_9445

img_9447

img_9439

Iets verderop slaan we af richting de Kananaskis Lakes. Het visitor center is gesloten, dus we rijden door naar de Lower & Upper Kananaskis Lakes. De wind is wat gaan liggen en de zon probeert zelfs wat door te breken, maar toch blijft het zeer koud, dus we wandelen hier niet te ver en eten ook in de auto onze picnic.

img_9506

img_9522

img_9526

img_9529

img_2834

img_2780

img_2777

We rijden terug richting de afslag naar de Smith Dorrien Trail rond 16u45. Ondanks het slechte weer is die gelukkig wel vrij goed begaanbaar. Hij is 61km lang overwegend gravel en je kan (en mag) er gewoon 80km/u rijden. Pas op het einde versmalt hij wat, maar het vormt nergens een probleem en op zo’n wegen rij ik juist graag. Niets zo slaapverwekkend als een kaarsrechte highway waar je maximum amper 90km/u mag en je vast zit achter een camper die niet harder dan 80 kan… Hier kan ik tenminste wel eens gas geven en de Jeep Grand Cherokee zijn nieuwe coating geven…

img_9557

img_9566

img_9572

img_9575

img_9589

img_9616

Na de nodige fotostops bereiken we uiteindelijk pas rond 18u30 Canmore waar we eerst in de Safeway wat inkopen gaan doen zodat we o.a. ontbijt hebben. We zitten hier 2 nachten in een suite met 2 slaapkamers, living & keuken; de eerste & laatste keer deze reis, helaas.

img_9766

We zijn te moe om nog uit te gaan eten, dus we vragen een plaats in de Wild Orchid Bistro in het hotel en zo zijn we pas rond 22u terug op de kamer. Na de herlaad-en-backup-procedure en het boeken van de tickets voor de Banff Gondola morgen, zal het opstellen van het blog dus andermaal moeten wachten…

(Het reisverslag uit 2013 over deze regio kan je hier terugvinden: Dag 12, 16/09: Canmore => Waterton Lakes.)

 

Hotel: Silver Creek Lodge

Dag 6, 10/09: Many Glacier => Waterton Lakes

Blown into Canada

[115km – 2u nonstop]

We staan vandaag vroeg op, helaas opnieuw bij vriestemperaturen en een harde wind. We rijden opnieuw naar het Many Glacier Hotel voor ons ontbijtbuffet en kopen er ook een paar handschoenen want die had ik bewust thuis gelaten. De vorige reis hier in dezelfde periode hingen er immers bijna constant zomerse temperaturen…

Om 9u vertrekt onze boottocht over Swiftcurrent Lake & Lake Josephine met daartussen een korte, steile wandeling en op het einde een langere, vlakke wandeling door het bos naar Grinnell Lake. In principe waren we van plan alleen te wandelen en niet bij de groep te blijven, maar het is een heel plezante gids, dus we wandelen maar gewoon rustig mee.

img_8785

img_8780

img_8802

De optionele omweg met de gids naar Hidden Falls doen we niet, maar we blijven wat langer bij Grinnell Lake hangen terwijl zij naar de waterval gaan.

img_8833

Helemaal aan de overkant van het meer zit nog een bull moose, maar om die echt duidelijk in beeld te krijgen, heb je een 500mm lens nodig, denk ik…

img_2673

img_2685

img_8906

img_2700

Uiteindelijk is het 13u als we terug aan het boat dock bij het Many Glacier Hotel staan. Ik wil de gids nog een fooi geven, maar blijkt dat mama al alle one dollar biljetten die ik spaarde voor fooien heeft opgesoupeerd aan souveniertjes. “Ah, da kan ook met Visa?”…

Serene foto’s van de bergen die op het wateroppervlak weerkaatsen zijn er niet bij, het waait veel te hard.

img_8962

img_9016

We willen niet nog eens gaan tafelen, dat kost teveel tijd, dus we rijden naar het winkeltje bij de Swiftcurrent Motor Inn en kopen daar een broodje en eten het in de auto op.

De Swiftcurrent Gorge & Falls is tegen licht en we hebben ook niet zoveel tijd meer, dus we rijden weg uit Glacier National Park richting de grens met Canada.

img_9050

15u15 is het als we Alberta binnen rijden na een simpele paspoort controle.

img_9072

img_9079

img_9100

In Waterton Lakes National Park waait het nog steeds heel hard, maar in dit park is dat normaal. Ik had hier graag de Akamina Parkway gereden omdat ik in 2013 de enige andere weg, de Red Rock Parkway, al gereden heb. Echter bleek tijdens m’n voorbereidingen dat juist die gesloten is, dus rijden we nog maar eens de Red Rock Parkway. In 2013 hebben we hier een zwarte beer van heel dichtbij gezien, maar dit jaar zien we helemaal niets. De Red Rock Canyon op het einde is vrij druk en niet zo heel speciaal, dus we spenderen hier niet veel tijd en rijden terug richting de meren en het Prince of Wales hotel voor enkele fotostops.

img_9175

img_9182

img_9234

img_9261

img_9306

img_9290

Uiteindelijk is het ongeveer 18u30 als we inchecken in het hotel en daar ook wat gaan eten.

(De reisverslagen uit 2013 over Glacier National Park & Waterton Lakes National Park kan je hier vinden: Dag 12, 16/09: Canmore => Waterton Lakes & Dag 13, 17/09: Waterton Lakes => Kalispell )

 

Hotel: Waterton Lakes Lodge Resort

Dag 5, 09/09: Libby => Many Glacier

Chilly on the willy

[315km – 4u45 nonstop]

De temperatuur vandaag is een pak lager dan gisteren. We vertrekken rond 8u en rijden het eerste uur nog door soms zeer dichte mist.

img_8178

Onderweg strekken we nog even onze benen bij Thompson Chain of Lakes voor we verder rijden richting Kalispell waar we onze eerste glimp opvingen van de Rocky Mountains waar we de komende 9 dagen in zullen rondcrossen.

img_8194
img_2610
img_8228

Rond 11u rijden we Glacier National Park binnen en stoppen we aan de oever van Lake McDonald.

img_8236
img_8239

Hier rijden we de Going to the Sun Road op, een bochtige en vaak smalle bergpas doorheen het park. Elk jaar wordt de grootste moeite ondernomen om de weg sneeuwvrij te maken. Geen kleine opgave, aangezien bijvoorbeeld op de Logan Pass, het hoogste punt met 2026m, er tot 24m sneeuw kan liggen… De weg is enkel open vanaf juni/juli tot september/oktober afhankelijk van de weersomstandigheden. (Hier zie je de mensen & machines aan het werk om de weg eerder dit jaar sneeuwvrij te krijgen.)

We stoppen ook even bij de Lake McDonald lodge voor een korte fotostop.

img_8266

Rond 12u30 doen we de korte Trail of the Cedars wandeling en eten daarna ons broodje, het is inmiddels ongeveer 13u30, maar eerst zien we nog onze eerste zwarte beer! Die hangt rustig in een struik besjes te eten vlakbij de weg, maar hij wil z’n gezicht niet tonen, en blijft verscholen achter de takken.

img_2621

img_8278
img_8284
img_8297

Vanaf nu begint de weg omhoog te klimmen en wordt het kouder en winderiger; uiteindelijk zelfs zo winderig dat ik maar met moeite m’n camera nog stil kan houden terwijl ik foto’s maak… De donkerdere bergwanden en de heldere wolken maken fotograferen sowieso al een uitdaging. 90% van de foto’s schiet ik dan ook met exposure bracketing. De geheugenkaart vult zich dus 3x zo snel. (Het samenvoegen van deze foto’s (en van andere panorama’s) zal sowieso pas voor thuis zijn.)

img_8338

img_8378

img_8428

img_2634

img_8465

img_8482

Rond 15u00 komen we aan bij de Logan Pass, maar het is er immens druk en we moeten meerdere rondjes op de parking rijden voor we een plaats vinden. We kleden ons zeer warm aan; 5 laagjes om precies te zijn, want het is ijskoud en de wind waait loeihard. Echt het tegenovergestelde van m’n bezoek aan dit park in 2013 waar ik met 1 à 2 laagjes wel voldoende had…

We doen de Hidden Lake Overlook trail, zo’n 4.5km heen en terug, met een (voor onze conditie) vervelende geleidelijke klim in het eerste deel. Ondanks de flashbacks aan de temperaturen en die vervelende snijdende wind die we in 2014 in Ijsland 2 weken lang hebben moeten verbijten, is dit wel een heel mooie wandeling. In principe kan je hier ook wildlife zoals berggeiten zien, maar er is niets te bespeuren. Ze zitten waarschijnlijk veilig uit de wind. Enkel dwaze toeristen zijn dom genoeg om nu op een bergpas te gaan wandelen…

img_8531

img_8528

img_8615

img_8635

img_8638

Rond 17u15 zitten we terug in de auto met de verwarming op maximum. Ik rij nog even terug naar het Oberlin Bend viewpoint dat we daarnet gemist hebben en daarna gaat het quasi non-stop naar de uitgang van het park om iets verderop terug het park binnen te rijden richting Many Glacier. De wind is ook hier enorm snijdend en we moeten de deur van de auto goed vasthouden als we die openen of het scharnier zou gaan overplooien… Foto’s zijn allemaal tegenlicht, dus heel veel stoppen we niet meer.

img_8748

img_2653

img_2656

We gaan inchecken in het primitieve Swiftcurrent Motor Inn. Bij het restaurant vlakbij staat er een kleine wachtrij waar we geen geduld voor hebben, dus we rijden even terug naar de Ptarmigan Dining Room in het Many Glacier Hotel. Daar is het ook 10 minuutjes wachten, maar hier is het tenminste het wachten waard… We moeten ons alletwee echter forceren om nog wakker te blijven en pas om 22u30 zijn we terug op de kamer.

(Het reisverslag uit 2013 over Glacier National Park kan je hier vinden.)

Hotel: Swiftcurrent Motor Inn & Cabins

Dag 4, 08/09: Winthrop => Libby

Devils of Dust

[ 565km – 6u45 nonstop ]

Vandaag volgt met 565km de langste rijdag van de reis. In Twisp tanken we nog eens zodat we zeker het einde van de dag halen. Da’s normaal gezien geen probleem, want er gaat zomaar even 90 liter in de tank van de Grand Cherokee. Met een voorlopig gemiddeld verbruik van 25 miles per gallon (niet veel voor een 3.6L V6, (en je mag het zelf gaan omrekenen naar L/100km…)) denk ik ook niet dat we heel vaak zullen moeten gaan tanken deze reis.

We rijden weg uit de bergen richting de vlaktes van Oost-Washington.

img_8016
img_8023

We rijden langs de Chieph Joseph Dam rond 11u15. Er zijn enkele viewpoints, maar het beste is er helaas afgesloten.

img_8045
img_8055

Verderop ligt ook nog de Grand Coulee Dam rond 12u15 waar er ook een bezoekerscentrum is waar we even onze benen strekken. Het is mooi & zonnig weer voorlopig.

img_8087
img_8097

Het landschap wordt vlakker en vlakker

img_8107

en we zien zeker een dozijn dust devils, een soort kleine stof tornado’s, rondom ons.

img_8126
img_8115
img_8121

Uiteindelijk bereiken we rond 14u30 Spokane Valley waar we bij Red Robin Gourmet Burgers gaan eten. Een heel mooie keten die ik nog nooit eerder in de VS heb aangedaan, leuk interieur (geen fast-food sfeertje) met een hoop hamburgerkeuze en soms vrij “amerikaanse” desserten, zoals frieten, ja, frieten, met marshmallows en chocoladesaus en what-not erop…

We rijden een stukje door Idaho waar het weer begint te verslechteren.

img_8140
img_8147

Eens we de grens met Montana overgaan, moeten we ons uurwerk ook 1 uur vooruit draaien. Ik dacht dat dat in Idaho al moest, maar de auto en de gsm’s dachten daar anders over, nuja, doet er niet veel toe. We verliezen in ieder geval 1 uur.

Oorspronkelijk stond nog de Kootenai Falls Swinging Bridge op het programma in Montana, maar het wordt al laat, we zijn moe van het vele rijden en we willen zeker vandaag nog wat kleine boodschappen doen in Libby om morgen tijd te besparen want het wordt een drukkere dag dan vandaag. We kopen nog een broodje voor ’s avonds op de kamer, maar omdat we zo veel en zo laat hebben geluncht in Spokane, blijft de honger eigenlijk uit. Dan houden we het maar voor morgenmiddag, dan zouden we sowieso picknicken ergens in Glacier National Park… Rond 20u plaatselijke tijd checken we in in het hotel.

Hotel: Country Inn Libby

Dag 3, 07/09: Seattle => Winthrop

De kat was zoek

[ Route: 320km – 4u15 nonstop ]

Afspraak om 9u bij het Future of Flight museum in Everett waar we een tour door de Boeing fabriek geboekt hebben. We moeten er een half uur op voorhand zijn en we worden per bus naar het qua volume grootste gebouw ter wereld gebracht. We zien er de Boeing 747, 777 en de nieuwe 787 geassembleerd worden vanop balkons boven de werkvloer. Er wordt tegelijkertijd aan een stuk of 3-4 toestellen van hetzelfde type gewerkt.

Ik vond het wel interessant en indrukwekkend om te zien, maar ik had graag toch wat meer tijd vrij gehad om naar de werkvloer te staren. De timing van het bezoek verloopt echter zeer strikt, exact 90 minuten zoals geadverteerd waarbij je toch ook wat tijd verliest aan 3 busritten en wat gewandel via de tunnels onder de fabriek. Rugzakken, camera’s of smartphones zijn ook verboden op de tour, dus helaas geen foto’s.

Achteraf lopen we nog even door het kleinere aansluitende museum

img_7841
img_7847

en rond 11u15 zijn we er weg richting de Safeway in Everett waar we onze eerste boodschappen doen en een broodje kopen voor deze middag.

Daarna gaat het verder richting North Cascades National Park. De weg door het park is heel mooi & groen, maar het is regenachtig weer vandaag. Rond 15u30 staan we aan het Visitor Center van North Cascades. Hier stuurt de zus nog een SMS dat m’n kat is ontsnapt die ik daar had gedumpt voor de komende 3 weken. Grote paniek daar, maar ja, niet veel dat ik kan helpen vanuit de andere kant van de wereld..🙂 Gelukkig is ze later dan toch nog terecht gekomen.

Terwijl het wat blijft druppelen, doen we de korte Ladder Creek Falls trail niet ver van het visitor center in de buurt van een kleine waterkrachtcentrale. Mooie omgeving, maar de waterval zelf ligt nogal verscholen.

img_2555
img_2566
img_2582
img_7867
img_7865

Daarna rijden we verder richting de Diablo Dam, maar de weg naar beneden is afgesloten, dus rijden we verder naar de Diablo Lake Overlook. Het weer klaart echter niet op en het is ook vrij koud.

img_7874

De volgende stops zijn de 2 Ross Lake Overlooks, maar die stellen niet zoveel voor.

De laatste stop in het park is de Washington Pass overlook rond 18u15, mooi, maar helaas nog steeds gehuld onder een dik wolkendek.

img_7951

Nu gaat het rechtstreeks naar Winthrop waar we rond 19u aankomen. Een heel mooi klein stadje in western stijl. Nadat we inchecken in Chewuch Inn, een groot uitgevallen bed & breakfast in een gezellige, rustieke stijl, gaan we bij Three Fingered Jack’s Saloon nog wat gaan eten om daarna de dagelijkse foto-backup-en-batterij-herlaad-procedure nog te starten. Blog typen of foto’s selecteren zal terug voor later zijn, want uiteindelijk gaat rond 22u30 het licht toch echt uit…

Hotel: Chewuch Inn & Cabins

Dag 2, 06/09: Seattle

Planes, skylines & jetlag…

[ Route: 50km – 1u30 nonstop ]

Zoals verwacht terug wakker rond 2u en verder niet meer ingedommeld… We gaan dus al vroeg gaan ontbijten want we willen om 9u aan het Museum of Flight staan, echter merk ik nu geheel toevallig op de website van het museum dat ze vanaf 6 september pas open zijn vanaf 10u. Had nochtans gemaild om hun zomeropeningsuren te bevestigen voor september… Nuja, dan doen we het iets rustiger aan terwijl we ontbijten, de bagage wat herschikken en ik het blog van gisteren typ. Uiteindelijk vertrekken we pas rond 9u30.

Onderweg stoppen we bij het Dr. Jose Rizal Park. Vanaf hier kan je naar de Dr. Jose Rizal brug wandelen waar je een mooi zicht zou moeten hebben op downtown Seattle, echter is het weer vandaag nogal druilerig en valt het allemaal nogal tegen. Ik denk dat het hier ’s nachts wel mooi kan zijn als je alle autolichtjes over de snelwegen kan zien glijden, maar vanavond hebben we andere plannen, (in de veronderstelling dat de jetlag ons nog niet onderuit heeft gehaald tegen dan).

img_7522

Om 10u45 komen we aan bij het Museum of Flight, een gigantisch groot lucht- & ruimtevaartmuseum. Wil je hier elk bordje aandachtig staan lezen, moet je eigenlijk over meerdere dagen terug komen. Wij wandelen gewoon overal wat rond om de sfeer op te snuiven en ons te vergapen aan al het gevogelte dat hier in dit prachtig aangekleed museum staat. Er staat o.a. een SR71 Blackbird, een Boeing 747, een Boeing 787 Dreamliner, een Concorde, een Space Shuttle (echter enkel een training toestel), wereldoorlog 1 & 2 toestellen en een oude Air Force One waar je ook door kan wandelen.

img_7543
img_7576
img_2509
img_7655
img_2511

We eten hier wat in de cafetaria en rond 15u30 verlaten we het museum op weg naar Magnolia Boulevard ten noorden van downtown Seattle. Hele mooie weg met mooie huizen die over de Puget Sound uitkijken. Het doet ook deugd weg te zijn uit het drukke stadsverkeer…

Uitzichten over Seattle zijn hier minder, maar dat geeft niet, daarvoor rijden we door naar Ella Bailey Park. Hier breekt uiteindelijk gelukkig ook de zon eens door.

img_7716

De volgende stop is Kerry Park met opnieuw zicht over downtown Seattle met de Space Needle op de voorgrond. Het is nog steeds zonnig.

img_2541

Ondertussen is het 17u15 en met die amper 3 uurtjes slaap ben ik al lang kapot, maar ik heb tickets voor de Space Needle geboekt (en die staan op uur), dus we vertrekken tijdig naar het hotel om daar de auto te parkeren en te voet naar de Space Needle te wandelen waar we onze lift naar omhoog hebben om 18u30.

De zon is echter terug verdwenen…
Aangezien er geen sunset te bespeuren was, wil ik toch echt nog graag foto’s maken eens de stadslichtjes beginnen te branden, dus we verbijten de vermoeidheid en gieten elk een zak M&M’s achterover en wachten tot na sunset. En dat wachten was echt de moeite waard…

img_7767
img_7829

Om 20u15 wachten we op de lift terug naar beneden en dan is het nog 10 minuutjes wandelen naar het hotel waar we opnieuw wat eten bestellen en meenemen naar boven terwijl we onze bagage terug zo goed mogelijk klaarzetten, want we mogen niet te laat vertrekken morgen…

Hotel: Hyatt Place Seattle Downtown

Kleine update

Momenteel zitten we in Waterton Lakes National Park in Alberta, Canada. Ik heb nog niet veel tijd gehad om het blog bij te werken; gisteren was gsm of wifi ontvangst zelfs onbestaand (wat niet abnormaal is voor een National Park), dus nu alvast een kleine update voor het thuisfront.

We hebben nog niet veel geluk gehad met het weer de eerste week. De afgelopen dagen in Glacier National Park in Montana was het wel droog, maar echt ijskoud en er stond een loeiharde wind met windstoten tot 60km/u. Absoluut het tegenovergestelde van m’n bezoek in 2013. Toen volstond een t-shirtje met een open fleece, nu had ik 5-6 lagen kleding en handschoenen nodig… Vandaag zal het ook de hele dag regenen en koud zijn en waar we vanavond zullen overnachten is het momenteel amper 4°C en heeft het deze nacht zelfs wat gesneeuwd, terwijl de normale temperatuur deze tijd van het jaar 20°C is… De volgende dagen warmt het wel op, dus laat ons hopen dat het warmer blijft doorheen de rest onze trip door Canada…

Nu vertrekken richting Canmore en hopen dat de onverharde Smith Dorrien Trail er niet verzopen bij ligt.

img_8087
img_8107
img_8465
img_8615
img_8638
img_8833

Dag 1, 05/09: Brussel => Seattle

  • 14u00 (GMT+2): vertrek Brussel, Iceland Air FI555
  • 15u15 (GMT): aankomst Keflavik
  • 17u00 (GMT): vertrek Keflavik, Iceland Air FI681
  • 17u45 (GMT-7): aankomst Seattle

Om 10u30 vertrekken we naar Zaventem vandaag om onze vlucht om 14u naar Reykjavik te halen. Op Zaventem lopen we ook door de “pre-security” check voor de vertrekhal, ook wel genoemd “het grote toneel”… De rij reizigers wordt gesplitst in 2, de ene rij moet z’n bagage door de scanner halen, de andere rij… niet… De voertuig-controle checkpoints op de toegangsweg waren ook gewoon onbemand… Diegene met wat spijkerbommen, TNT of uranium-235, hebben dus nog 50% kans binnen te geraken.

But I digress…

Op Reykjavik is het héél druk. De luchthaven is precies wat het slachtoffer geworden van z’n eigen succes de laatste jaren. Bij de gate wordt ons nog gevraagd of we willen wisselen van rij 18 naar rij 8. Tuurlijk. Bleek ook een goede keuze te zijn want rij 8 bestaat maar uit 2 stoelen in Economy Comfort klasse, welke ietsje meer beenruimte biedt als de standaard Economy klasse. Onze maaltijden zijn nu ook gratis in plaats van betalend en we zitten vlak naast de deur zodat we straks als eerste buiten zijn op weg naar Immigrations in Seattle. Nadeel is dat we wel vlakbij de toiletten zitten en geen raampje hebben. O.a. omwille van m’n lengte en de droge airco lucht blijft vliegen voor mij toch een kleine hel, maar omdat we iets meer ruimte hebben en m’n noise-cancelling headphones hun werk goed doen, kom ik toch nog relatief heelhuids en “minder gebroken” aan in Seattle…

(We hebben wel een uurtje vertraging omdat we nog moesten wachten op te late passagiers in Reykjavik. (Really? Een heel uur staan wachten?…))

Het is er kalm en bij Immigrations maken we gebruik van een van de tientallen APC kiosken om onze toegang te regelen. Uiteindelijk wel nog een snelle controle door echte ambtenaar, maar we zijn bij de eerste, dus het gaat snel vooruit. Onze 3 koffers zijn mee (je mag er 2 per persoon meenemen bij Iceland Air), altijd handig, dan nog een ATM zoeken voor wat cash, niet teveel, en de bus op naar de rental car facility. We hebben de online check-in en Skip-The-Counter procedure van Alamo thuis al doorlopen, dus we moeten niet aan de balie aanschuiven en mogen rechtstreeks naar de parking om onze Standard SUV uit te kiezen. Mijn teleurstelling is echter groot als er enkel een Hyundai Santa Fe en een Nissan Pathfinder staan. Geen amerikanen, vrij karig uitgerust, met 6000 & 10000 mijl op de teller, zonder ingebouwde gps of satelliet radio. Ik heb naar aanloop van de reis al wat over de keuze aan auto’s gelezen en had al m’n favorieten in m’n hoofd, maar over de Santa Fe & de Pathfinder herinnerde ik mij helaas niet veel meer. De Pathfinder zag er wel mooier & groter uit. Toch loop ik terug naar het bureautje op de parking en vraag of er geen Jeep Grand Cherokee of Ford Explorer beschikbaar is. Beide auto’s behoren zowat tot de beste keuze die je kan maken in de Standard SUV klasse. Mevrouw ging eens navragen en als er een was, zou de baas die voorrijden, kon wel even duren. Geen probleem… “De Explorer is wel een fullsize zegt ze.” Ik dacht het niet, bij de Fullsize SUV stond een Expedition, ja, maar die is ook fysiek een pak groter dan een Explorer. Nuja, geen discussie, ik hoop op mijn Grand Cherokee waar ik in 2013 ook al 6500km mee heb afgelegd en wat werkelijk een droomauto was.

Na een kwartier komt er een 2e werknemer langs om te vragen wat ik zoek; ik zeg nogmaals dat ik hoop een Jeep Grand Cherokee mee te pikken. Hij wandelt weg op zoek… 5 minuten later komt de eerste mevrouw spijtig genoeg zeggen dat er niets beschikbaar is en dat we dus maar de Pathfinder zullen moeten nemen. Ok dan maar, ik rij wat vooruit zodat we alles makkelijk kunnen inladen. Terwijl ik mij nog wat vertrouwd maak met het dashboard zie ik in m’n achteruitkijkspiegel een radiatorgrill opdoemen die verdacht veel lijkt op die van een Grand Cherokee, en inderdaad, die 2e man had dan toch een gevonden en deed teken dat we die mochten meenemen. Vol in achteruit dus en alle bagage terug verhuisd🙂 Pakken betere auto, relatief zuinig in principe, grote tank, panoramisch dak, gps, satellietradio, keyless entry & start, lederen interieur, automatisch kofferdeksel, achteruitrij-camera, etcetera…

Het is ondertussen al donker en heel druk onderweg. Het uitzicht is wel mooi, met de Space Needle die over downtown waakt, maar ik moet me concentreren op de weg. Nog geen foto’s vandaag dus.

Uiteindelijk checken we in rond 21u en bestellen we eten bij de keuken van het hotel. Er is geen zitruimte voorzien als restaurant beneden, dus alles wordt op de kamer opgegeten, maar da’s niet erg, zelfs beter, want we zijn beiden kapot. Rond 22u30 gaat het licht uit, da’s 7u30 ’s morgens belgische tijd (we lopen 9 tijdszones achter). Het zal een korte eerste jetlag-nacht worden…

Hotel: Hyatt Place Seattle Downtown

Canada/USA 2016 booked!

Inmiddels ligt onze route voor 2016 al vast🙂
We gaan opnieuw 3 weken naar Canada & de Verenigde Staten. De vluchten zijn geboekt, de verzekering is in orde, de huurauto is geregeld en zelfs alle hotels zijn reeds geboekt. (Voor bepaalde plaatsen bleek het zelfs nu al wat problematisch te worden om nog goed gelegen hotels te vinden…)

Een overzichtje:

05-06/09 Seattle Hyatt Place Seattle Downtown
07/09 Winthrop Chewuch Inn & Cabins
08/09 Libby Country Inn
09/09 Many Glacier Swiftcurrent Motor Inn & Cabins
10/09 Waterton Lakes Waterton Lakes Lodge Resort
11-12/09 Canmore Silver Creek Lodge
13-15/09 Jasper Patricia Lake Bungalows
16-17/09 Lake Louise Mountaineer Lodge
18/09 Salmon Arm Comfort Inn & Suites
19/09 Lillooet Hotel DeOro
20-21/09 Vancouver Holiday Inn & Suites North Vancouver
22/09 Comox Port Augusta Inn & Suites
23-25/09 Port Angeles Olympic Lodge

Meer informatie op de CND/USA 2016 overzichtspagina.

Dag 15, 06/08: Reykjavik => Brussel

Onze laatste dag. We slapen uit en checken pas om 12u uit. We zijn wel vergeten dat de openbare parking bij het hotel (het hotel zelf heeft quasi geen parkeerplaatsen) niet meer gratis was vanaf 10u, en jawel, onze eerste parkeerboete steekt achter de ruitenwissers…

We laden de auto nog voor een laatste keer in en rijden naar Perlan, waar we een 360° zicht op Reykjavik hebben en waar we ook nog een laatste keer rustig lunchen voor we doorrijden naar de Blue Lagoon. Ondertussen is het 15u.

IMG_2333

IMG_2348 IMG_2352 IMG_2353 IMG_2354

Helaas kunnen we enkel buiten wat rondwandelen. Om binnen te mogen en de zwemmers te zien ronddobberen in het helderblauwe water, zelfs om aan de cafetaria te geraken, moet er eerst 10€ toegang betaald worden… Dat hebben we er nu ook weer niet voor over en zwemmen zijn we toch niet van plan, dus we rijden door naar de kantoren van Blue Car Rental waar ik om 16u afgesproken had. De medewerkster controleert de auto, vindt geen schade en brengt ons naar de luchthaven een paar minuten verderop.

“2u op voorhand inchecken” blijkt enorm overdreven. Het is er bijna verdacht rustig. Uiteindelijk horen we enkel nog Belgen rondlopen (bijna geen Vlaams gehoord de afgelopen 2 weken), allemaal aan het wachten op Thomas Cook Airlines HQ3393 naar Brussel die om 19u, met wat vertraging, Ijsland verlaat en 3 uur en 2 tijdszones verder op Zaventem landt met minstens 2 verkouden, bevroren & doorweekte, maar voldane toeristen aan boord🙂

The end…